Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Aισθητηριακή ολοκλήρωση (Sensory Integration S.I)

                             
 Τα παρακάτω είναι περίληψη μιας ομιλίας που έγινε με θέμα την αισθητηριακή ολοκλήρωση:
 
                            H αισθητηριακή ολοκλήρωση (sensory integration)  είναι η νευρολογική     
διαδικασία  με την οποία το σώμα, μέσω του νευρικού συστήματος προσλαμβάνει τα ερεθίσματα από το περιβάλλον, επεξεργάζεται τις πληροφορίες, τις ερμηνεύει, τις οργανώνει και τις ενοποιεί και κατόπιν δίνει την εντολή στο σώμα να δράσει ανάλογα μες το περιβάλλον.  Μιλάμε για τις κλασικές 5 αισθήσεις που όλοι γνωρίζουμε, αλλά και για δύο ακόμη: την ιδιοδεκτικότητα  και την αίσθηση από το αιθουσαίο. Η ιδιοδεκτικότητα είναι μια αίσθηση που τη λαμβάνουμε από τους μυς, τους τένοντες και τις αρθρώσεις και μας δίνει πληροφορίες για το πού βρίσκονται τα μέλη του σώματός μας στο χώρο (ώστε ακόμη και με κλειστά μάτια να γνωρίζουμε πού βρίσκονται αυτά). Η άλλη αίσθηση προέρχεται από το αιθουσαίο (που βρίσκεται μέσα στο αυτί) και μας δίνει πληροφορίες για τη θέση του κεφαλιού μας, την κατεύθυνση και την ταχύτητα της κίνησής μας (αίσθηση της κίνησης ή της ισορροπίας).  Στα άτομα με διαταραχές στη λειτουργία του εγκεφάλου (λόγω τραυματισμού, μη οξυγόνωσης ή και για άγνωστη αιτία βλ. αυτισμός) η αισθητηριακή ολοκλήρωση πάσχει. Κάποιες από τις αισθήσεις δεν λειτουργούν καλά. 
Συνήθη παραδείγματα είναι τα εξής:
Μπορεί ένα παιδί να γυρίζει γύρω – γύρω για πολλή ώρα χωρίς να δείχνει ότι ζαλίζεται.
Να βάζει συχνά αντικείμενα στο στόμα του, σχεδόν τα πάντα, ενώ δεν είναι σε ηλικία που αναπτυξιακά είναι αναμενόμενο.
            Να μη δείχνει να καταλαβαίνει ότι έχει χτυπήσει, ενώ εμείς βλέπουμε εκδορές, μελανιές.
Να μην αντιδρά σε ξαφνικούς ή έντονους ήχους στο περιβάλλον του, να φαίνεται να μην τους προσέχει καν.

Επίσης μπορεί να υπάρχει απραξία. Η πράξη είναι μια πολύ σημαντική λειτουργία και συνίσταται στα εξής:  α) τον ιδεασμό, να σκεφτώ τι είναι αυτό που θέλω να κάνω
β) τον κινητικό σχεδιασμό, να οργανώσω αυτή την καινούρια κίνηση
γ) την εκτέλεση.  
Εάν λείπει κάτι απ' όλ αυτά ή είνα διαταραγμένο έχουμε φαινόμενο απραξίας δηλ. το παιδί  να μην μπορεί να κατακτήσει νέες δεξιοτήτες για την καθημερινή του ζωή ή να τις κατακτά πολύ δύσκολα.
 
Εδώ έρχεται η μέθοδος της αισθητηριακής ολοκλήρωσης (η οποία αναπτύχθηκε από μια Αμερικανίδα εργοθεραπεύτρια - ερευνήτρια) που συνίσταται σε θεραπευτική παρέμβαση προκειμένου να βελτιωθούν οι απώλειες από τις βλάβες  στη νευρολογική αυτή διαδικασία.
Στη θεωρία της μεθόδου αυτής υπάρχουν 3 αρχές: 
1.Η δυνατότητα του ατόμου για μάθηση, εξαρτάται από την ικανότητά του να λαμβάνει τις αισθητηριακές πληροφορίες από το περιβάλλον και από το σώμα του, να τις επεξεργάζεται και να τις ενοποιεί στο νευρικό σύστημα και να τις χρησιμοποιεί για να σχεδιάζει και να οργανώνει τη συμπεριφορά του.
 2. Όταν το άτομο παρουσιάζει διαταραχή στην επεξεργασία και ολοκλήρωση των αισθητηριακών ερεθισμάτων, τότε διαταράσσεται η οργάνωση και η εκτέλεση της συμπεριφοράς του και αυτό επηρεάζει τη μάθησή του, σε κινητικό και σε γνωστικό επίπεδο.
3. Η  παροχή ευκαιριών για ενισχυμένη αισθητηριακή πρόσληψη, μέσα πάντα σε ένα πλαίσιο δραστηριότητας που έχει νόημα για το άτομο και ενώ το άτομο συνεχώς οργανώνει προσαρμοστική συμπεριφορά, θα έχει επίπτωση στο να βελτιώσει την ικανότητα του νευρικού συστήματος για επεξεργασία και οργάνωση των αισθητηριακών ερεθισμάτων. Αυτό με τη σειρά του θα βελτιώσει τη μάθηση του ατόμου σε γνωστικό και κινητικό επίπεδο.
Η παρέμβαση αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι μια εξατομικευμένη παρέμβαση, δεν υπάρχουν συνταγές, γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει τις δικές του ανάγκες.     Ο στόχος της θεραπείας είναι η ανάπτυξη της προσαρμοστικής αντίδρασης από το άτομο. Δε μιλάμε λοιπόν για απλό αισθητηριακό ερεθισμό κ. Το άτομο πρέπει να είναι ενεργητικό, πρέπει να κάνει προσαρμοστικές αντιδράσεις για να θεωρήσουμε ότι όντως ενεργοποιείται το νευρικό του σύστημα και μαθαίνει. Τα ερεθίσματα ελέγχονται συνεχώς από το θεραπευτή, ανάλογα με τις αντιδράσεις του ατόμου, πρέπει δηλαδή ο θεραπευτής να είναι συνεχώς σε εγρήγορση, για το τι συμβαίνει στο άτομο. Η θεραπεία πρέπει να δίνεται βέβαια από εργοθεραπευτή, με εξειδικευμένη εκπαίδευση σε αυτή τη συγκεκριμένη θεωρία.  Τα αποτελέσματα της θεραπείας μπορούμε να τα δούμε στην αυτορύθμιση του παιδιού, στην πράξη, στις κινητικές δεξιότητες, αδρής και λεπτής κίνησης στο παιχνίδι και γενικά στην ετοιμότητά του για μάθηση.
Η παρέμβαση γίνεται σε  χώρο (αίθουσα S.I) με ειδικό εξοπλισμο και υλικά.  Η ατομική θεραπεία για το παιδί, όταν είναι πετυχημένη, μοιάζει με παιχνίδι. 
Αυτή είναι η θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Στην άλλη ανάρτηση θα γράψω το πρακτικό μέρος δηλ. τα ελλείμματα του Γιώργου και πώς ανταποκρίθηκε στην παρέμβαση αυτή.
           
          
           

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου