Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Eγγραφή στο γενικό Δημοτικό Σχολείο

Ο Γιώργος αποφοίτησε από το γενικό Νηπιαγωγείο επιτυχώς μετά από δύο χρόνια φοίτησης. Ίσως να φαίνεται αστείο να λέω "αποφοίτησε' και "επιτυχώς",  αλλά έτσι νιώθω γιατί την πρώτη χρονιά αντιμετωπίσαμε μεγάλες δυσκολίες και επιπλέον η βασική απασχόληση των παιδιών στο νηπιαγωγείο είναι η ζωγραφική, κάτι στο οποίο αυτός έχει τεράστιο πρόβλημα. Τελειώνοντας το σχολείο τον ρώτησα αν του άρεσε το νηπιαγωγείο. Απάντησε θετικά. Τον ρώτησα τι δεν του άρεσε και απάντησε χωρίς δισταγμό  "η ζωγραφική".
Ξεκινάμε λοιπόν εφέτος για φοίτηση στο γενικό δημοτικό σχολείο της γειτονιάς μας που ευτυχώς είναι σχετικά νέο σχολείο (χτισμένο τη δεκαετία του 2000), είναι εντελώς επίπεδο, διαθέτει ασανσέρ που λειτουργεί για τους ορόφους και έχει τουαλέτα ΑΜΕΑ.
Η εγγραφή ήταν λίγο επεισοδιακή, πήγα 9 φορές στο σχολείο, κυρίως επειδή ζητούσαν νέα γνωμάτευση ΚΕΔΔΥ, επειδή το  παιδί άλλαζε βαθμίδα εκπαίδευσης, σύμφωνα με το νέο νόμο. Αν και πήγα χαρτί νοσοκομείου, όπως έλεγε ο νόμος για την εγκεφαλική παράλυση, επέμεναν για χαρτί του ΚΕΔΔΥ. Το ΚΕΔΔΥ δεν είχε χρόνο για άμεση εξέταση του παιδιού, τελος πάντων από δω, από κει, πήραμε το χαρτί, γιατί χωρίς αυτό δεν μας επέτρεπαν να κάνουμε αίτηση για βοηθό τάξης. Κάναμε και την αίτηση για βοηθό τάξης και ο Θεός βοηθός πότε θα έρθει (μας είπαν ότι βοηθός τάξης έρχεται οπωσδήποτε, ενώ εκπ/κος ειδικής αγωγής μπορεί και να μην έρθει). Πέρσι μας ήρθε 21 Οκτωβρίου, για να δούμε φέτος. Προς το παρόν θα βάλουμε μια κοπέλα που θα την πληρώνουμε εμείς και θα είμαστε στην αναμονή για το άτομο που θα μας στείλει το Υπουργείο (ελπίζουμε). Επίσης μας ζήτησαν χαρτί από το νηπιαγωγείο ότι έκανε επανάληψη φοίτησης. Όσον αφορά το Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή, έκλεισα ραντεβού με την παιδίατρο να δούμε τι θα γράψουμε και πώς. Ακόμη χρειάστηκε πιστοποιητικό γέννησης και ένα λογαριασμό ΔΕΗ ή νερού, όπως για όλα τα παιδιά.
Επίσης αφού έγινε η εγγραφή έκανα και αίτηση στο σχολείο για μια σειρά βιβλίων για αμβλύωπες. Ο Γιώργος δεν είναι αμβλύωπας, αλλά έχει δυσκολίες στην οπτική συγκέντρωση  και στην παρακολούθηση της συνέχειας του κειμένου και όσο πιο μεγάλα είναι τα γράμματα τόσο καλύτερα.
Κατόπιν ενημέρωσα τη Δ/ντρια ότι το παιδί δεν μπορεί να καθήσει στις κλασικές καρέκλες του σχολείου και ζήτησα άδεια να φέρω ένα ειδικό καρεκλάκι. Το αίτημα έγινε δεκτό. Πήγαμε με το Γιώργο και την εργοθεραπεύτρια στο σχολείο και κάναμε όλες τις απαραίτητες μετρήσεις για να πάρουμε διαστάσεις για το καρεκλάκι. Το έχουμε φτιάξει ήδη και το έχω δώσει για να του βάλουν μαξιλάρια από δερματίνη σαγρέ που δεν γλιστράει και καθαρίζει εύκολα. 
(Πώς φαίνονται όλα τόσο απλά όπως τα γράφω. Ήθελαν όμως ολ' αυτά πολύ ψάξιμο και πολύ τρέξιμο)
Κατόπιν ζήτησα να δω την τουαλέτα ΑΜΕΑ. Επειδή δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ είχε πολλές φθορές αχρησίας. Επίσης ΑΜΕΑ σήμαινε ότι είχε λεκάνη (δεν ήταν δηλ. τούρκικη), μόνο αυτό. Έκανα αίτηση για προσθήκη βοηθημάτων αναπηρίας (δηλ. μπάρες στήριξης δίπλα στη λεκάνη και δίπλα στο νιπτήρα) καθώς και διπλό καπάκι τουαλέτας (παιδιού -ενήλικα),  μιας και ακόμη δεν ισορροπεί στο καπάκι ενηλίκων.Όλο το καλοκαίρι ήμουν σε συνεχή επαφή με το Δήμο για το θέμα αυτό. Τελικά αυτές τις μέρες με πήρε ο εργολάβος ότι τελειώνει με την αποκατάσταση των φθορών και να κλείσουμε ένα ραντεβού για να τον βοηθήσω πού ακριβώς θα βάλει τα βοηθήματα.
Επίσης πρέπει να προσκομίσω στο σχολείο τα χαρτιά που μου ζήτησαν για τη συνοδό που θα βάλω για ένα (;) μήνα, δηλ. βιογραφικό και ιατρικό πιστοποιητικό υγείας. 
Επίσης είχα ζητήσει από τη νηπιαγωγό μία έκθεση για το Γιώργο, προκειμένου να βοηθηθεί η δασκάλα του στο Δημοτικό. Μου είχε πει ότι θα την έγραφε με ησυχία το καλοκαίρι, αλλά τελικά δεν την έγραψε, μου είπε όμως ότι είναι στη διάθεση της δασκάλας για κάθε πληροφορία. Εγώ προτιμούσα να υπάρχει μια γραπτή έκθεση ώστε να τη συμβουλεύεται η δασκάλα όποτε το κρίνει αναγκαίο μιας και τα λόγια είναι δύσκολο να τα θυμηθεί κανείς, αλλά δεν μπορώ να την πιέσω σ'αυτό το θέμα.
Όσον αφορά την προσέλευση στο σχολείο, θα  πρέπει να πηγαίνουμε νωρίς, το αργότερο οκτώ παρά πέντε, γιατί μετά γίνεται το αδιαχώρητο από αυτοκίνητα  και πώς θα αποβιβάζουμε το Γιώργο; Το προαύλιο είναι τεράστιο, θέλει και ώρα να το διασχίσει με τα μπαστουνάκια. Το ίδιο και το μεσημέρι σκεφτόμαστε να πηγαίνουμε λίγο νωρίτερα για να παρκάρουμε και να διασχίζουμε το προαύλιο αφού έχει φύγει ο κύριος όγκος των παιδιών.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι πού θα κάθεται το παιδί  κατά την ώρα της προσευχής και μέχρι να μπούνε μέσα τα άλλα παιδάκια. Στον αγιασμό σκέφτομαι να πάρω ένα σπαστό σκαμνάκι που έχουμε, για να καθήσει εκεί και παραπέρα βλέπουμε.
Πήραμε και μια μεγάλη τσάντα, σαν αυτή που έχουν τα παιδιά του Λυκείου, μιας και ο Γιώργος θα συνεχίσει να παίρνει μαζί του ρούχα όπως έπαιρνε και στο νηπιαγωγείο. Αυτός ο καημένος ήθελε με κόμικς αλλά είχαν λίγες θήκες, έτσι του πήραμε μια μικρή κασετίνα με κόμικς για να βάλει τα μολύβια του, τα οποία βέβαια δεν χρησιμοποιεί. Δεν μπορεί να γράψει καθόλου. Δεν ξέρουμε τι φταίει: η παθολογία; η χωροαγνωσία; η ψυχολογική άρνηση μπροστά στη δυσκολία; Πάντως δεν μπορεί να γράψει καθόλου, ούτε να ζωγραφίσει. Ζωγραφίζει μέσα σε στένσιλ γεμίζοντας τον κενό χώρο με δακτυλομπογιά και πάλι με σχετική βοήθεια. Με το μαρκαδόρο εντελώς μόνος του κάνει μόνο μουτζούρες στο χαρτί. Στο σχολείο θα πάει με λαπτοπ, το οποίο έχουμε ήδη αγοράσει και στο οποίο του αρέσει να γράφει. Τι να κάνουμε, λόγω της κατάστασης είμαστε πολύ προχωρημένοι κι ας ελπίσουμε ότι το λαπτοπ θα μείνει σώο και αβλαβές στη φροντίδα της συνοδού. Τετράδια υποθέτω δεν θα έχει, αλλά μόνο ντοσιέ όπου θα βάζουμε τα εκτυπωμένα φύλλα από τον υπολογιστή. Τουλάχιστον αυτό για την πρώτη τάξη είναι δυνατόν. Σκέφτομαι τις φωτοτυπίες που θα τους δίνει να τις περνάω γρήγορα γρήγορα στον υπολογιστή, συνήθως δεν είναι μεγάλες. Ευτυχώς που το ένα παιδί προηγείται σε τάξη  και βλέπω από την προηγούμενη χρονιά τι θα κάνει ο Γιώργος στην επόμενη τάξη. Αρκεί να επιβιώσει στο γενικό Δημοτικό.
Έχω ήδη μιλήσει με το δάσκαλο του τμήματος ένταξης για να συνεργάζονται με τη δασκάλα της τάξης πάνω στο πως θα γίνει η διδακτική προσέγγιση του παιδιού. Έχω πει ότι θα ήταν καλό να έρθει και η δασκάλα που έχει στο σπίτι και να μιλήσει με τους δασκάλους αυτούς ή έστω τηλεφωνικά και έχουν συμφωνήσει.
Όσον αφορά τα μαθήματα, γλώσσα και μαθηματικά με το κομπιούτερ, γυμναστική σαφώς δεν μπορεί να συμμετέχει (εκτός αν ως θεατής ή κάτι άλλο παρόμοιο), στη μουσική δεν μπορεί ν' ακολουθήσει πολλά παιδιά που τραγουδάνε μαζί, μπορεί όμως να τραγουδήσει μόνος του, στην πληροφορική με το δικό του λάπτοπ κι ό,τι κάνει, για τα αγγλικά έχει αρχίσει να εκδηλώνει ενδιαφέρον, ευτυχώς στις δύο πρώτες τάξεις είναι προφορικά, κι όσο για το χρωμάτισμα των γραμμάτων, δύσκολο.
Όσον αφορά τις εκδρομές, αυτό είναι ένα θέμα και μου φαίνεται ότι στο τέλος θα καταλήξει να μην πηγαίνει, όπως έγινε στο Νηπιαγωγείο. Εκεί βέβαια η συνοδός που μας είχαν στείλει ήταν έγκυος και δεν μπορούσε να τον σηκώνει, έτσι δεν πήγε στις εκδρομές, ευτυχώς όμως οι περισσότερες εκδηλώσεις έγιναν στο σχολείο. Ρώτησα τη φυσιοθεραπεύτρια αν ενδείκνυται ν' αγοράσουμε αναπηρικό αμαξίδιο (αντί για το παιδικό καρότσι που έχουμε τώρα και που τα πόδια του ακουμπάνε σχεδόν κάτω) και μας απάντησε αρνητικά γι' αυτή τη χρονιά.
Τώρα αυτό που μένει, που είναι βέβαια και το ουσιώδες είναι πώς θα αντιδράσει ο Γιώργος στο γενικό δημοτικό σχολείο. Εχτές με ρωτούσε αν στο δημοτικό έχουν παιχνίδια, αλλά φαντάζομαι αυτό το ρωτούν όλα τα παιδιά. Προσπαθώ να μην αγχώνομαι παρα πολύ και προκαταβολικά.