Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και ειδικό βοηθητικό προσωπικό - Τμήμα ένταξης

Για τα παιδιά που για κάποιο λόγο χρειάζονται συνοδεία στο σχολείο προβλέπεται η παροχή από το Υπουργείο Παιδείας συνοδού, ο οποίος είτε ανήκει στο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό είτε στο ειδικό βοηθητικό προσωπικό, ανάλογα με την περίπτωση. Στο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό ανήκουν μόνο εκπαιδευτικοί με σπουδές (βασικές ή μόνο μεταπτυχιακό) ειδικής αγωγής, που σκοπό έχουν να βοηθήσουν το παιδί στο εκπαιδευτικό κομμάτι.
Στο ειδικό βοηθητικό προσωπικό περιλαμβάνονται απόφοιτοι ΙΕΚ ή ΤΕΕ (συνήθως διετούς φοίτησης) που έχουν ειδικευτεί στη βοήθεια παιδιών με ειδικές ανάγκες. Παρέχονται ως συνοδοί σε μη αυτοεξυπηρετούμενους μαθητές προκειμένου να τους βοηθούν στο κινητικό κομμάτι.
Δεν προβλέπεται η ταυτόχρονη χορήγηση δασκάλου ειδικής αγωγής και βοηθητικού προσωπικού για το ίδιο παιδί. Αυτό είναι το νομοθετικό πλαίσιο.
Και τώρα η πραγματικότητα, τουλάχιστον για το δικό μου το παιδί, αλλά φαντάζομαι και για τα άλλα παιδιά σαν αυτόν. Αναμφισβήτητα έχει απόλυτη ανάγκη βοηθού για την κινητική υποστήριξη στο σχολείο: να τον πάει τουαλέτα, να τον βοηθήσει να σηκωθεί και να καθίσει από την καρέκλα, να τον τοποθετήσει στο ρολέιτορ, να τον προσέχει μην πέσει κλπ. Όμως, όσον αφορά την εκπαιδευτική διαδικασία, τουλάχιστον από το Δημοτικό θα χρειάζεται οπωσδήποτε εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής ως βοηθό μέσα στην τάξη, μιας και ο κακός οπτικοκινητικός συντονισμός, η φτωχή οπτική συγκέντρωση, η χωροαγνωσία, η απουσία γραφής με το χέρι, επιβάλλουν την παρουσία συνοδού δασκάλου που θα τον βοηθά να κατανοεί και ν' αφομοιώνει το μάθημα.
Το ΚΕΔΔΥ μας έχει ορίσει ΕΒΠ (ειδικό βοηθητικό προσωπικό), που όμως δεν είναι εκπαιδευτικός. Εάν ζητήσω αλλαγή, να μας δώσουν εκπαιδευτικό,  ο τελευταίος δεν είναι υποχρεωμένος να τον πηγαίνει τουαλέτα και να τον βοηθά κινητικά (επαφίεται στην καλή του θέληση, αυτό όμως δεν μπορείς να το ξέρεις από πριν). Σε κάποια φάση, μια απάντηση ήταν ότι αφού χρειάζεται και τα δύο, να πάει στο ειδικό σχολείο. Όμως οι θεραπευτές του είναι κάθετοι, ότι πρέπει ν' ακολουθήσει το γενικό σχολείο. Κι εγώ λέω τουλάχιστον να δοκιμάσει.
Η πραγματικότητα σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι η κοπέλα ΕΒΠ, συνήθως, χωρίς να είναι εκπαιδευτικός και να έχει σχετική εκπαίδευση, μπαίνει στη θέση του εκπαιδευτικού και βοηθάει όπως μπορεί το παιδί μέσα στην τάξη. Το να καταρτιστεί όμως το εξατομικευμένο πρόγραμμα του παιδιού (γιατί σαφώς δεν είναι σε θέση να κάνει ό,τι κάνουν τ' άλλα παιδιά)  και μάλιστα σε περίπτωση που ο εκπαιδευτικός της τάξης δεν έχει γνώσεις ειδικής αγωγής (κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά) είναι μεγάλο και δύσκολο κομμάτι για να το φέρει σε πέρας κάποιος που δεν είναι εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής.
Όσον αφορά το τμήμα ένταξης, η νομοθεσία ορίζει ότι το παιδί που έχει δικό του εκπαιδευτικό δεν επιτρέπεται να περιληφθεί στο τμήμα ένταξης. Αυτό βέβαια λένε ότι θ' αλλάξει νομοθετικά και ειδικά στην περίπτωση που πρόκειται για ΕΒΠ και υπάρχει νομοθετικό κενό, μπορεί να πηγαίνει στο τμήμα ένταξης μετά από σύμφωνη γνώμη του συμβούλου ειδικής αγωγής.
Η δασκάλα που έχω πάρει στο σπίτι από τώρα για να προετοιμάσει το Γιώργο για την  Α' Δημοτικού πιστεύει ότι το τμήμα ένταξης θα τον βοηθήσει πολύ παιδαγωγικά. Η παιδοψυχολόγος που μας παρακολουθεί, έχοντας και το ιστορικό του, θεωρεί ότι η συμμετοχή στο τμήμα ένταξης θα λειτουργήσει αρνητικά για την κοινωνικοποίηση του συγκεκριμένου παιδιού. Αυτά όμως είναι επιλογές (άλλη μια επιλογή) που θα πρέπει να κάνουν οι γονείς στην τελική, αφού ακούσουν τις γνώμες των ειδικών. Εγώ ως γονιός έχω να πω ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται. Άντε κι ο Θεός βοηθός!
Ένα άλλο γεγονός είναι ότι η κοπέλα ΕΒΠ που είχαμε φέτος (για πρώτη φορά είχαμε κάνει αίτηση για ΕΒΠ) ξεκίνησε τη χρονιά όντας ήδη έγκυος. Εγώ είχα πάει τότε στη Δ/νση και είχα πει, τι θα γίνει, όταν θα φύγει πριν τελειώσει η σχολική χρονιά. Θα το δούμε , θα το δούμε. Τίποτα! Αύριο η κοπέλα σταματάει και από το Υπουργείο με πληροφόρησαν ότι στην περίπτωση της άδειας κύησης, εξακολουθεί να κατέχει τη θέση και άρα δεν μπορούν να πάρουν άλλον. Ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα; Το παιδί εκτός σχολείου και ο γονιός να προσπαθεί να βρει κάποιον να συνοδεύσει το παιδί για τις επτά εβδομάδες που απομένουν ως το τέλος της σχολικής χρονιάς. Και ευτυχώς που είμαστε στο νηπιαγωγείο. Για σκέψου να ήμασταν στο Δημοτικό και να είχε μαθήματα. Μπορείς βέβαια να κρατήσεις το παιδί στο σπίτι και να μην το στείλεις στο σχολείο. Τουλάχιστον στο Νηπιαγωγείο. Δεν θα σου πει κανείς τίποτα. Εμείς όμως αγωνιζόμαστε για να μάθει να βγαίνει από το σπίτι και να κοινωνικοποιείται, προσπαθούμε να γίνει υπέρβαση της τάσης του για εγκλεισμό στο σπίτι. Πώς είναι λοιπόν δυνατό να το κάνουμε αυτό. Δεν γίνεται. Θα επιβαρυνθούμε λοιπόν και πάλι και με άγχος και με οικονομικό άχθος να βρούμε και να πληρώσουμε άνθρωπο. Θα μου πεις, τι ζητάς τώρα εδώ έχει καταρρεύσει η χώρα. Αλήθεια είναι. Όπως επίσης είναι αλήθεια ότι στην τελική η πρωτοβουλία, η επιμονή και η υπομονή ενός συγκεκριμένου ατόμου και κυρίως όταν μπορεί να εκφραστεί μέσα από συγκεκριμένη ομάδα κάνει τη διαφορά. Και όπως είπα και πριν και πάνω απ' όλα ο Θεός βοηθός!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου