Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Στο νοσοκομείο Παίδων και στον κατασκευαστή ναρθήκων -Νέες (χρονοβόρες πλέον) διαδικασίες ΕΟΠΥΥ.

       Αφού λοιπόν μας είπε ο ορθοπεδικός του ιδιωτικού νοσοκομείου τι είδους νάρθηκες πρέπει να φτιάξουμε, ξεκινήσαμε την επόμενη εβδομάδα για το νοσοκομείο Παίδων '' Αγλαϊα Κυριακού''. Εκεί έχουμε ανοίξει μια καρτέλα και μας βλέπει ο παιδονευρολόγος  μια φορά το χρόνο ή κάθε δύο χρόνια (πέρα από την τακτική παρακολούθηση που έχουμε από την ιδιώτη παιδονευρολόγο) ή τέλος πάντων όποτε χρειάζεται να κάνουμε καινούριους νάρθηκες. Το (απογευματινό) ραντεβού κόστους 60Ε το είχα κλείσει από μέρες (είχα διαλέξει την επόμενη εβδομάδα από την επίσκεψη στον ορθοπεδικό),ούτως ή άλλως για παιδονευρολόγο βρίσκεις αμέσως ραντεβού στο Παίδων, μας είχαν φυλάξει θέση πάρκιν μέσα στο νοσοκομείο, βρήκα και κάποιον  συγγενή να έρθει μαζί μου για να μας βοηθήσει  και ξεκινήσαμε με το Γιώργο και τα παλιά ναρθηκάκια υπό μάλης.
      Η εικόνα στο νοσοκομείο ήταν πολύ διαφορετική απ' ότι πριν δύο χρόνια. Πολύς κόσμος στα απογευματινά ιατρεία ενώ παλιά ήταν έρημα. Φαίνεται πως ο κόσμος, λόγω οικονομικής κρίσης, έχει εγκαταλείψει τους ιδιώτες γιατρούς και τα ιδιωτικά νοσοκομεία και πηγαίνει στ' απογευματινά ραντεβού των δημόσιων νοσοκομείων, όπου η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη από το πρωινό αλαλούμ. Δεν θέλω να σκέφτομαι πώς θα είναι το πρωί.  Ευτυχώς που είχε έρθει μαζί μας ο συγγενής γιατί έκατσα αρκετή ώρα στην ουρά. Με το όνομα του παιδιού βρήκαν την παλιά καρτέλα. Δεν μου ζήτησαν ούτε βιβλιάριο, ούτε τίποτα (μου φάνηκε παράξενο) και πέρασα κατευθείαν στο Ταμείο να πληρώσω την επίσκεψη.
       Κατόπιν μια νοσοκόμα μας συνόδεψε στον πρώτο όροφο και μας έδειξε την πόρτα του εξεταστηρίου. Καθήσαμε απ' έξω. Υπήρχε πολύς κόσμος στον όροφο, περιμένοντας γιατρούς διάφορων ειδικοτήτων, ενώ πρόπερσι ήμασταν σχεδόν μόνοι μας. Μπήκαμε μέσα, χαιρέτησε ο γιατρός το Γιώργο, τον βάλαμε στο ιατρικό κρεβάτι, έριξε μια ματιά, μας είπε ότι τον βλέπει πολύ καλύτερα από την τελευταία φορά (να πω την αλήθεια δεν θυμάμαι πώς ήταν την τελευταία φορά), το πρόβλημα εστιάζεται στον κορμό και πολύ λιγότερο στα πόδια και έκατσε ο άνθρωπος να μας γράψει αυτά που χρειαζόμαστε.  Κνημοποδικούς νάρθηκες έσω υποδήματος (κόστος περίπου 1000 Ε), στρώμα φυσικοθεραπείας, το οποίο μας συμβούλεψε η φυσιοθεραπεύτρια ν'αγοράσουμε γιατί μέχρι τώρα το παιδί έκανε τις ασκήσεις πάνω σε μια κουβέρτα (το φτηνό δηλ. απομίμηση ελληνικής κατασκευής κόστος 200Ε, γιατί το ακριβό εισαγωγής πιο παχύ και πιο καλό υλικό έχει άκουσον άκουσον! 450 Ε. Ό,τι στρώμα και να πάρεις βέβαια ο ΕΟΠΥΥ σου δίνει πίσω μόνο 50 Ε, κι αυτά με το ζόρι) και μια βεβαίωση για την υπηρεσία μου ότι το παιδί χρειάζεται 24ωρη φροντίδα από τη μητέρα λόγω της κινητικής αναπηρίας.
       Έβλεπα λοιπόν το γιατρό να γράφει, αλλά όχι σε χαρτιά ιατρικών γνωματεύσεων, αλλά σε μία καρτέλα. Μου φάνηκε παράξενο και τον ρώτησα. Μου είπε ότι έχουν αλλάξει οι διαδικασίες. Το νοσοκομείο δεν χορηγεί πλέον χειρόγραφα χαρτιά με σφραγίδα του νοσοκομείου, όπως γινόταν παλιά. Πάνε αυτά! Κάνει ο γιατρός μια αίτηση σε καρτέλα για όλα όσα χρειάζεται το παιδί και την υποβάλλει (δεν κατάλαβα πού, μάλλον σε κάποια υπηρεσία του νοσοκομείου). Κάνουμε κι εμείς μια αίτηση ως γονείς, όπου ζητάμε τα ίδια πράγματα και την αποστέλλουμε σε ένα συγκεκριμένο φαξ που μου έδωσε (υποθέτω στην ίδια υπηρεσία που υπέβαλλε κι αυτός τη δική του αίτηση). Επιβεβαιώνουμε αν έλαβαν το φαξ σε ένα τηλέφωνο που μου έδωσε και περιμένουμε να μας φτιάξουν τις γνωματεύσεις, περίπου 10 μέρες, οπότε και καλούμε για να ρωτήσουμε αν είναι έτοιμες. Αν είναι όντως, πηγαίνουμε  και τις παίρνουμε σε μέρες και ώρες που είναι στο νοσοκομείο και ο ελεγκτής του ΕΟΠΥΥ, για να μας πατήσει  σφραγίδα στα έγγραφα.
    Φύγαμε λοιπόν από το νοσοκομείο χωρίς γνωματεύσεις στο χέρι όπως παλιά, αλλά με ένα σημείωμα από το γιατρό πώς θα γράψουμε στην αίτησή μας τα ειδικά βοηθήματα που ζητάμε. Σε 10 μέρες (δεν το βλέπω). Άντε να δούμε!
     Την επόμενη το απόγευμα πήγαμε στον κατασκευαστή ναρθήκων για να πάρει γύψινα προπλάσματα από τα πόδια του Γιώργου και να φτιάξει τους νάρθηκες. Πόσο ήσυχα έκατσε το καημένο! Μετά συμπληρώσαμε τα απαραίτητα χαρτιά. Γράψε και τον αριθμό τάδε και τον αριθμό τάδε. Τα ναρθηκάκια όταν φτιαχτούν, θα σφραγιστούν με Serial Number, σαν να είναι τοστιέρες, για λόγους ελέγχου. Φάγαμε και μια βροχή βγαίνοντας από το μαγαζί!
      Κατόπιν πήγα και παρήγγειλα το στρώμα φυσικοθεραπείας σε άλλο κατάστημα. Ευτυχώς θα μας το φέρουν σπίτι, γιατί σκεφτόμουν πώς θα μεταφέρω ένα στρώμα 2 μέτρα στον κουβά (δηλ. το αυτοκίνητο μου). Επειδή είναι η φτηνή απομίμηση καλό είναι να μην το τσακίζουμε γιατί φθείρεται. Τι να κάνουμε, αν δεν μας το έφερναν θα το τσάκιζα για να χωρέσει.
      Για να κοπεί απόδειξη και για τους νάρθηκες και για το στρώμα, πρέπει να έχω στο χέρι τη γνωμάτευση. Αυτή που θα κοπεί σε 10 μέρες (αν όντως είναι 10 μέρες. Αν δεν είναι, ευτυχώς βρήκαμε μία πατέντα για να πάρουμε τους νάρθηκες και το στρώμα από πριν και να μην περιμένουμε). Το στρώμα οκ δεν είναι βιαστικό. 5 χρόνια κάνει ασκήσεις στην κουβέρτα (την οποία κακοποιεί βέβαια). Όμως τους νάρθηκες τους περιμένουμε πώς και πώς γιατί οι παλιοί δεν κάνουν πλέον, είναι στενοί και του αφήνουν βαθουλώματα στο πόδι. Ακόμη και το βράδυ τους φοράει ελάχιστα 2-3 ώρες, για να μην τον κόψουν. Επίσης περιμένουμε τους νάρθηκες για ν' αρχίσει σιγά σιγά το ρολέιτορ στο σχολείο. Ήδη η συνοδός του τώρα τον περπατάει απ' τους ώμους εδώ κι εκεί και είναι μια πολύ ωραία εικόνα, πόσο πιο όμορφα θα είναι με το ρολέιτορ.
Απ' ότι μας είπε ο γιατρός, τα έξοδα καλύπτονται από το παλιό ταμείο του καθενός, με τα πλαφόν που έχει θέσει ο ΕΟΠΥΥ. Δηλ. ουσιαστικά ο ΕΟΠΥΥ είναι ένας τεράστιος ελεγκτικός μηχανισμός. Οι διαδικασίες πάντως έχουν δυσκολέψει. Τόσος κόπος και χρόνος για να βγει η γνωμάτευση και μετά άντε πάρε και τις αποδείξεις και τρέχα (δεν ξέρω πού ακριβώς για να τις υποβάλεις). Και μετά, περίμενε για να τα πάρεις. Το σκεπτικό είναι μάλλον να σε αποθαρρύνουν από το να τα διεκδικήσεις σε συνδυασμό με τον αυστηρό έλεγχο.  Τέλος πάντων. Ίδωμεν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου