Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Eγκεφαλική παράλυση - SOS πόδια ψαλίδι

    Εχτές ήρθε η φυσιοθεραπεύτρια για να ξεκινήσουν τις θεραπείες της νέας σχολικής χρονιάς. Είχαμε να τη δούμε σχεδόν ένα μήνα, και τι μήνα ! Μήνα χωρίς καθόλου γυμναστική και μπορώ να πω χωρίς - άντε με ελάχιστη- κίνηση στα πόδια. Ακόμη και τις 3-4 μέρες που είμασταν στο σπίτι μας πριν την έναρξη της φυσιοθεραπείας δεν κάναμε τίποτα - είχαμε ν' αδειάσουμε τις τσάντες, να πλύνουμε άπλυτα ενός μηνός, να τ' απλώσουμε κλπ, να ψωνίσουμε τρόφιμα, να μαγειρέψουμε, να καθαρίσουμε το σπίτι και τα λοιπά κουραστικά που έχει να κάνει κανείς όταν λείπει ένα μήνα απ' το σπίτι του. Είχα παρατηρήσει ότι τα πόδια του, ειδικά το ένα, είχαν στραβώσει πολύ. Αλλά επειδή δεν κάναμε περπάτημα δεν μπορούσα να καταλάβω τις συνέπειες αυτού του στραβώματος.
    Έκαναν λοιπόν το πρώτο μάθημα και μετά το τέλος πήγα να μιλήσω με τη φυσιοθεραπεύτρια. Μου είπε ότι επειδή ψήλωσε πολύ και κατά το χρονικό διάστημα που ψήλωσε δεν έκανε καθόλου γυμναστική είχαν σφίξει πολύ τα πόδια του και μάλιστα τα ισχία του, κάτι που δεν του συμβαίνει συχνά. Κάθε χρόνο ψήλωνε τον Ιούλιο, τώρα είδαμε τι σημαίνει να ψηλώνει Αύγουστο. Μας είπε λοιπόν (δεν χρειαζόταν να το πει, το καταλάβαινα και μόνη μου) ότι πρέπει να επαναφέρουμε τα ισχία στην πρίν τις διακοπές κατάσταση (η οποία κατάσταση ήταν πολύ καλή, περπατούσαμ σ' όλο το σπίτι  μόνος του με το ρολέιτορ (με επιτήρηση βέβαια) ή μαζί, χωρίς βοήθημα και οπίσθια υποστήριξη από μένα στον κορμό του. Πριν φύγουμε για διακοπές είχε κάνει εντύπωση στη φυσιοθεραπεύτρια η πρόοδός του. Ενώ τώρα το χάος.
  Η αλήθεια είναι ότι το σπίτι του παππού, ένα θετικό που είχε ήταν πως δεν υπήρχαν καναπέδες με κατάλληλο ύψος για να χοροπηδάει (ενν. το χοροπηδητό της σπαστικότητας). Είχε λοιπόν να χοροπηδήσει ένα μήνα κι όταν γυρίσαμε ξεσάλωσε. Δεν προλάβαινες να γυρίσεις τα μάτια σου από την άλλη πλευρά, είχε ήδη πάρει θέση στον καναπέ και είχε αρχίσει ''Γιώργο σταμάτα'' ακουγόταν συνεχώς αλλά αυτός αγρόν ηγόραζε. Και μιας και είμασταν πνιγμένοι στις δουλειές, βρήκε ευκαιρία να του δώσει να καταλάβει. Απορώ πώς δεν εκσφεντονίστηκε στα ουράνια έτσι που χοροπηδούσε. Είμαι σίγουρη ότι αυτό το τετραήμερο χοροπηδητό επηρέασε την ήδη κακή κατάσταση των ποδιών.
   Μας είπε λοιπόν η φυσιοθεραπεύτρια να κάθεται πολύ στη σφήνα του σταυροπόδι για ν' ανοίξουν τα ισχία του, να κάνουμε πολύ ανεβοκατέβασμα στα σκαλάκια του διαδρόμου του και να περπατάμε σε όλο το σπίτι με το ελεύθερο υποστηριζόμενο περπάτημα. Το πρώτο το καταφέραμε με απειλές, δηλ. αν σηκωθεί απ' τη σφήνα θα κλείσουμε το dvd. Το δεύτερο εχτές το κάναμε, σήμερα όχι λόγω του μαγειρέματος που μου έφαγε σχεδόν όλο το απόγευμα. Το τρίτο ήταν σκέτο δράμα. Ποτέ δεν είχα δει τα πόδια του έτσι. Σταύρωναν τόσο πολύ! Το ένα έμπαινε λοξά πίσω από το άλλο και δεν μπορούσε να τα ξεμπλέξει για να κάνει το επόμενο βήμα. Έπαθα ένα σοκ η αλήθεια, αλλά επέμεινα, σιγά -σιγά, γιατί σκεφτόμουν ότι με την προσπάθεια θα επανέρθουμε στην πρότερη κατάσταση. Ευτυχώς σήμερα στο λίγο περπάτημα που κάναμε πάλι ψαλίδιζαν πολύ τα πόδια, αλλά τουλάχιστον μπορούσε να τα ξεμπλέξει και να κάνει το επόμενο βήμα. Τα σφιχτά πόδια έχουν επηρεάσει και την καθιστή θέση αλλά αυτό δεν κάνει τόσο μπαμ όσο το περπάτημα. Η δυσκολία βέβαια που αντιμετωπίζει στη βάδιση τον κάνει απρόθυμο να προσπαθήσει να βαδίσει.
Να λοιπόν ποια είναι τ' αποτελέσματα της έλλειψης άσκησης. Γι'αυτό έφηβοι και νεαροί ενήλικες με εγκεφαλική παράλυση συμβουλεύουν να μη σταματάει ποτέ η γυμναστική και η διατήρηση της φυσικής κατάστασης, όσο κουραστική και βαρετή και δύσκολη κι εκνευριστική  κι αν είναι. Το είδαμε και στην πράξη.
Επίσης ο ένας μήνας απραξία οδήγησε το παιδί στην τεμπελιά. Αυτό βέβαια συμβαίνει με όλα τα παιδιά, φαντάζομαι. Σιγά σιγά θα μπει στο πρόγραμμά του. Ήδη σήμερα που έκανε τη δεύτερη εργοθεραπεία για τη νέα σχολική χρονιά ήταν πολύ καλύτερος και πολύ πιο συγκεντρωμένος από το πρώτο μάθημα, όπου βρισκόταν στην εργοθεραπεία μόνο σωματικώς ενώ πνευματικώς απουσίαζε.
Κι έχουμε κι ένα άλλο πρόβλημα (άσχετο). Δεν βρίσκουμε σχολική τσάντα με το Ντιέγκο ή ή έστω έναν ελέφαντα ή μια μαϊμού, ένα λάμα, ένα τσιντσιλά, κάτι τέλος πάντων για να πάμε στο νηπιαγωγείο! (Δεν θέλει να πάει και τον καλοπιάνω με τα σχολικά είδη).
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου