Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Παιδί με εγκεφαλική παράλυση: Φεύγουμε για διακοπές

      'Εφτασε ο καιρός να ετοιμαστούμε να φύγουμε για τις διακοπές μας, στο συνηθισμένο μέρος, το σπίτι του παππού στο χωριό, εκεί που τα παιδάκια παίζουν όλο χαρά κι οι γονείς  κουράζονται πιο πολύ απ' όσο στην πόλη. Αλλά θα είμαστε μέσα στη φύση κι αυτό είναι πολύ καλό. Θεού θέλοντος  τη μέρα θ' απολαμβάνουμε  τη θάλασσα και τις νύχτες θα βλέπουμε τ' αστέρια. Στο μυαλό μας έχουν αρχίζει να σχηματίζονται μερικές ιδέες για το πως θα μπορούσαμε του χρόνου να πάμε διακοπές κάπου πιο μακριά από το σπίτι του παππού. Μέχρι πέρσι αυτό φάνταζε ανέφικτο, τώρα όχι και τόσο, αν γίνει ένας προσεκτικός προγραμματισμός. Θα δούμε μέχρι τότε, για φέτος άλλη μια φορά στο περιβόλι του παππού.
          Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που δεν θα πάρουμε μαζί μας παρα πολύ εξοπλισμό για το Γιώργο. Θα αφήσουμε πίσω τον ορθοστάτη (μιας και ούτως ή άλλως δεν κάθεται πλέον εκεί, την κοπανάει συνέχεια) κι αυτό σημαίνει ότι θα εξοικονομήσουμε πολύ χώρο στο πορτ μπαγκάζ μας. Επίσης δεν θα πάρουμε και το πόνυ ούτε και το ειδικό καρεκλάκι. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν θα πάρουμε κανένα από τα βοηθήματα στα οποία μπορείς να τον αφήσεις εντελώς μόνο του και να είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πέσει. Επίσης αποκλείονται παιχνίδια όπως η μπάλα και το κυνηγητό, για τα οποία απαιτούνται ο ορθοστάτης και το πόνυ. Θα πάρουμε μαζί μας μόνο το ρολέιτορ και το καινούριο μας όργανο που είναι μια τάβλα με δυο ψηλά κάθετα σίδερα δεξιά κι αριστερά, απ' τα οποία κρατιέται και μένει όρθιος ( διάφορα πεντάλεπτα μέσα στην ημέρα).  Αυτό το τελευταίο όργανο θα του εξασφαλίσει την άσκησή του κατά τη διάρκεια των διακοπών και το ρολέιτορ τη μετακίνησή του. Η φυσιοθεραπεύτρια μας έδωσε οδηγία να κάνουμε πολλή βάδιση (χωρίς κανένα βοήθημα μόνο με μένα σαν στήριξη από πίσω και με ελαφρό άγγιγμα στους ώμους του παιδιού για συγκράτηση) και όσο το δυνατόν περισσότερο κολύμπι. 
         Οι διακοπές μας λοιπόν θα είναι πιθανότατα λίγο διαφορετικές. Η βάδιση μας δίνει τη δυνατότητα να κινούμαστε πλέον μέσα σε ένα σπίτι, το οποίο δεν είναι διαμορφωμένο για άτομο με αναπηρία (έχει στενούς χώρους, διάφορα έπιπλα, πράγματα κλπ) και μέσα στο οποίο τον μετακινούσαμε πάντοτε αγκαλιά. Στους εξωτερικούς χώρους θ' αλλάξουμε τα παιχνίδια μας. Θα κάνουμε βάδιση μέσα στο περιβόλι, στις αυλές κλπ εκεί όπου τα βοηθήματα δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λόγω του εδάφους και των φυτών. Όσον αφορά τη θάλασσα πιστεύω ότι φέτος θα έχει μεγαλύτερη αντοχή και μέσα στο νερό (μέχρι πέρσι καθόταν το μέγιστο είκοσι λεπτά μέσα, μετά χτυπούσαν τα δόντια του) και θα είναι και πιο ικανός ν' ανταπεξέλθει στα παιχνίδια παραλίας, μιας και η καθιστή του θέση είναι πολύ βελτιωμένη σε σχέση με πέρσι και όταν απασχολείται κάποιος μαζί του δεν βάζει τ 'αντικείμενα (πέτρες, παιχνίδια κα) στο στόμα του. Βέβαια αν τον αφήσεις μόνο του, άλλη ιστορία.
       Φέτος πιστεύω θα θέλει περισσότερο χρόνο εκ μέρους μας. Και πρέπει να βρούμε τις ισορροπίες μας και με το άλλο το παιδί. Ευτυχώς εκεί δεν θα έχουμε δουλειές σπιτιού να μας απασχολούν. Είμαστε όμως full time με τα παιδιά, μιας και εκεί δεν υπάρχουν άλλα άτομα για να τα απασχολήσουν ή να τα πάρουν μια βόλτα και να ξεκουραστούμε εμείς.
        Επίσης, φέτος είναι το τελευταίο μας καλοκαίρι πριν αρχίσει η σχολική τους ζωή. Τους περιμένει ένας χειμώνας λίγο δύσκολος, αυτός της ένταξης σε σχολικό πλαίσιο. Και για τους δύο δεν νομίζω ότι θα είναι απλό, για τον ένα λόγω της πάθησης και για τον άλλο, λόγω του χαρακτήρα του. Ας ξεδώσουν λοιπόν μέσα στη φύση, να τους έρθει πιο μαλακά.
        Είναι και ο τελευταίος μήνας της ρουτίνας που είχαμε φτιάξει τα πέντε προηγούμενα χρόνια και που κέντρο της ήταν το σπίτι. Από το φθινόπωρο τα πράγματα αλλάζουν. Βγαίνουμε πλέον από το σπίτι, κι αυτά και μεις. Και για ένα παιδί με αναπηρία, ό,τι και να λέμε, δεν είναι και το πιο εύκολο ν' αφήσει το σπίτι. Προς το παρόν και οι δύο λένε ότι δεν θέλουν να πάνε σχολείο. Βέβαια, ποιος θέλει ν' αλλάξει αυτά που ξέρει και τον ικανοποιούν;   Ελπίζω  το θέμα ν' απαλυνθεί με την αγορά σχολικών ειδών, με την οποία πάντα χρυσώνεται το χάπι.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου