Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Παιδί με εγκεφαλική παράλυση: Πρώτη εμπειρία στο κολυμβητήριο

      Αφού λοιπόν μπήκαμε πάλι σε μία σειρά, μετά την ψυχρολουσία στην παιδονευρολόγο και την παράξενη εβδομάδα που ακολούθησε, τα πράγματα εξελίχθηκαν ως εξής:
       Σύμφωνα με τα δεδομένα που μας εξέθεσε η γιατρός, είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ με το θέμα της θεραπευτικής κολύμβησης προς το παρόν και να μαζέψω σιγά σιγά πληροφορίες για τη θεραπευτική ιππασία, μιας και το θέμα μου είναι εντελώς άγνωστο.΄Ήμασταν λοιπόν σε μια κατάσταση χαλάρωσης, όσον αφορά τα παραπάνω. Όμως η κολύμβηση μας χτύπησε από μόνη της την πόρτα. Το από μόνη της  βέβαια είναι σχήμα λόγου. Το έφερε ο Θεός μπροστά μας, μιας και αυτό που Του ζητάω πάντα στην προσευχή είναι να μου φέρνει μπροστά μου κάθε τι ωφέλιμο και συμφέρον για τα παιδιά και ειδικά για το Γιώργο, που η αναπηρία του κάνει πάντα τα  πράγματα πιο δύσκολα. Καμιά φορά το ξεχνάω και προσπαθώ αποκλειστικά με τις δικές μου ανθρώπινες δυνάμεις να σηκώσω βάρη ασήκωτα, σωματικά, ψυχολογικά και ηθικά. Αυτός όμως δεν ξεχνά ποτέ και μας φέρνει μπροστά μας με τρόπο απλό και εύκολο ό,τι πρέπει να κάνουμε για το καλό του παιδιού.
       Κάποιοι φίλοι μας λοιπόν ξεκίνησαν να πηγαίνουν τα παιδιά του σε ένα κολυμβητήριο αρκετά κοντά σε μας (περίπου ένα τέταρτο με το αυτοκίνητο) για καλοκαιρινή απασχόληση. Επικοινώνησαν μαζί μας και μας είπαν ότι είδαν ένα δάσκαλο κολύμβησης να παραδίδει μαθήματα σε κάποιο παιδάκι με κινητικά προβλήματα (είχε αναφερθεί κάποια στιγμή ότι ψάχναμε κολύμβηση για το Γιώργο αλλά τα ειδικά προγράμματα ήταν σ' ένα κολυμβητήριο παρα πολύ μακριά). Από μόνοι τους ζήτησαν το όνομα και το τηλέφωνο του δάσκαλου και μας τα έφεραν. Μιλήσαμε λοιπόν στο τηλέφωνο και μας είπε να πάμε στο κολυμβητήριο να τον γνωρίσουμε, να δούμε και τις εγκαταστάσεις, τον τρόπο που δουλεύουν κλπ Εγώ, πριν πάμε, έκανα μια σχετική έρευνα στο ίντερνετ (σιγά μη δεν έκανα) και είδα ότι πρόκειται για έναν αθλητικό σύλλογο προσαρμοσμένων δραστηριοτήτων για παιδιά με αναπηρίες (όχι μόνο κολύμβηση αλλά και άλλα αθλήματα επίσης). Προφανώς ο σύλλογος είχε κάνει κάποια συμφωνία με το Δήμο για χρήση των εγκαταστάσεών του. Πηγαίναμε λοιπόν κάπου, χωρίς να μας έχει συστήσει κανείς από πριν το συγκεκριμένο σύλλογο και τους συγκεκριμένους γυμναστές. Αυτό δεν είναι συνηθισμένο για μας, αλλά λέμε ''θα δούμε και θα κρίνουμε''.
          Φύγαμε λοιπόν γύρω στις 5:30 το απόγευμα και στις έξι παρά τέταρτο ήμασταν στο κολυμβητήριο. Παρκάραμε ακριβώς απ' έξω (έχει πάρκιν αλλά ήταν φουλ) και ανεβήκαμε στην πισίνα. Ο δάσκαλος μας χαιρέησε, αλλά είχε μάθημα και μας έκανε την ενημέρωση ένας συνεργάτης του. Πράγματι επρόκειτο για σύλλογο, στον οποίο και πληρώνουμε μηνιαία συνδρομή και κανονίζει αυτός με το κολυμβητήριο. Η μηνιαία συνδρομή είναι 60 ευρώ και περιλαμβάνει 4 ή 5 ιδιαίτερα μαθήματα (ανάλογα με το πόσα βγαίνουν το μήνα) δηλ. ο Γιώργος και ο δάσκαλος για περίπου 45 λεπτά. Αν το δει κανείς συγκριτικά με το κόστος της πισίνας για ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης η διαφορά είναι τεράστια. Ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης μπορεί να πηγαίνει για όλο το μήνα (το καλοκαίρι πάντα - από Σεπτέμβριο είναι διαφορετικά), κάθε μέρα, με 35 Ευρώ. Ενώ ο Γιώργος 4 ή 5 φορές το μήνα 60 Ευρώ. Όμως είναι ιδιαίτερο μάθημα, είναι θεραπευτική κολύμβηση και μας διαβεβαίωσαν ότι είναι μια καλή τιμή.
        Αφού λάβαμε την ενημέρωση, είπαμε να τον πάμε σε δυο μέρες για ένα δωρεάν δοκιμαστικό ημίωρο να δούμε πώς θ'αντιδράσει. Στη συνέχεια κάναμε ένα γύρο στις εγκαταστάσεις. Τα μαθήματα γίνονται στην παιδική πισίνα, η οποία είναι κλειστή με διαφανές πλαστικό σαν αυτό που βάζουν στα θερμοκήπια (στην όψη πάντα, στην πραγματικότητα δεν ξέρω τι υλικό είναι). Το καλοκαίρι είναι ανοιχτή στα δυο πλάγια ενώ το χειμώνα είναι κλειστή. Η μεγάλη πισίνα είναι ανοιχτή. Το κολυμβητήριο είναι χτισμένο στο βουνό και γύρω γύρω έχει δέντρα και οξυγόνο. Το χειμώνα βέβαια θα κάνει κρύο, αλλά θα δούμε πώς θα το ρυθμίσουμε. ¨Ηταν πολύ καθαρό αν και παλιό, παρά τα οικονομικά χάλια που μαστίζουν γενικώς τους Δήμους. Αυτό πρέπει να οφείλεται και στην προσοχή που δίνουν οι λουόμενοι (όχι όλοι βέβαια) να κρατούν σε καλή κατάσταση τις εγκαταστάσεις. Κατόπιν ξαναγυρίσαμε στην παιδική πισίνα. Είχαν μαζευτεί τα παιδάκια για μάθημα, περίπου είκοσι παιδάκια και είχε τρομερή φασαρία, και από το πλήθος των παιδιών και από το μάθημα (χτυπούσαν τα πόδια και τα χέρια όλοι μαζί στο νερό για εξάσκηση) και από τις φωνές των δασκάλων. Σκεφτόμουν μήπως όλη αυτή η φασαρία αποσυντονίζει το Γιώργο και ρώτησα αν το κολυμβητήριο είναι πάντα έτσι θορυβώδες. Μου είπαν ότι μετά το Πάσχα και μέχρι τον Οκτώβριο συνηθίζουν να έρχονται πολλά παιδάκια. Κατόπιν, καθώς αρχίζουν τα κρύα, σταματούν και υπάρχουν μέρες όπου έρχονται μόνο 6-7 παιδάκια και υπάρχει πολλή ησυχία. Πάντως το Γιώργο δεν φαινόταν να τον ενοχλεί η φασαρία. Τον ρώτησα αν ήθελε να τον πετάξω μέσα στην πισίνα (το γαλάζιο νερό της οποίας φάνταζε ιδιαίτερα θελκτικό μέσα στην καλοκαιρινή ζέστη, αν και η θερμοκρασία του είναι 31 βαθμοί Κελσίου) και απάντησε αμέσως θετικά. Ενθαρρυντικό σημάδι.
    Στο τέλος ανεβήκαμε να πιούνε τα παιδιά ένα χυμό στο κυλικείο γιατί είχαν κορακιάσει. Εκεί βρήκαμε μια γνωστή μας μαμά, η οποία μας μίλησε με τα καλύτερα λόγια για το δάσκαλο, ο οποίος δίδασκε και τα δικά της παιδιά (τυπικής ανάπτυξης) πριν από μερικά χρόνια. Να λοιπόν και οι συστάσεις.
      Η πρώτη μας εντύπωση ήταν λοιπόν πολύ καλή και φύγαμε με την προοπτική να ξανάρθουμε σε δύο μέρες με πετσέτα και μαγιό για το δοκιμαστικό μάθημα, μια ώρα που θα είχε σχετική ησυχία.
     Τη μεθεπόμενη κατά τις 5 και τέταρτο επιστρέψαμε με τα αξεσουάρ μας. Πήγαμε και βρήκαμε τα αποδυτήρια και συγκεκριμένα το αποδυτήριο αγοριών ΑΜΕΑ στο οποίο ήμασταν και μόνοι μας μιας και δεν υπήρχε άλλο αγόρι ΑΜΕΑ εκείνη τη στιγμή (ήταν μόνο δύο μεγάλα κορίτσια), το οποίο ήταν και πολύ καθαρό μιας και δεν έχει πολλούς χρήστες και υπήρχε απέξω αυστηρή γραπτή επιταγή ότι το αποδυτήριο είναι ΜΟΝΟ για ΑΜΕΑ. Ετοιμάσαμε το μικρό με την ησυχία μας και τον παραδώσαμε στο δάσκαλο. Αυτός του βρήκε ένα σκούφο κολύμβησης και του τον φόρεσε (εγώ απόρησα μ'αυτό, που κράτησε δηλ. ο Γιώργος το σκούφο αλλά στη συνέχεια τον είδα χωρίς το σκούφο, οπότε μάλλον η δοκιμή ήταν ανεπιτυχής). Μπήκαν λοιπόν στην πισίνα, εμείς καθήσαμε απέξω, στη μεγάλη πισίνα. Οι γονείς των υπολοίπων παιδιών δεν επιτρέπεται να είναι γύρω απ' τις πισίνες, κάθονται στην εξέδρα ή στο κυλικείο. Παραδίδουν μόνο και παραλαμβάνουν τα παιδιά προς και από το δάσκαλο στα αποδυτήρια. Οι γονείς όμως των αναπήρων παιδιών, για ευνόητους λόγους, κάθονται δίπλα στην πισίνα, τα παραδίδουν και τα παραλαμβάνουν στο τέλος του μαθήματος. Εμείς δεν μπήκαμε μέσα στη μικρή πισίνα για να μη μας βλέπει ο Γιώργος κι αποσυντονίζεται και θέλει να φύγει. Ρίχναμε όμως κρυφές ματιές απ' έξω κι αυτό που βλέπαμε μας ενθουσίασε. Αμέσως εμπιστεύθηκε και συμπάθησε το δάσκαλο και ήταν πανευτυχής μέσα στο νερό. Το έβλεπες από το διαρκές χαμόγελό του. Αυτό που μας είπε η παιδονευρολόγος, ότι το κολύμπι σ'αυτή τη φάση θα τον ωφελήσει μόνο αν ξετρελαθεί, το βλέπαμε να συμβαίνει μπροστά μας. Ήταν πανευτυχής στο νερό. Βέβαια πάντα του άρεσε το νερό και στη θάλασσα, αλλά εκεί μετά από λίγο κρύωνε. Τώρα μέσα στην πισίνα μια χαρά. Έκαναν ένα ημίωρο και ο δάσκαλος μας είπε ότι πήγαν πολύ καλά, κουνούσε και τα πόδια του, τα οποία όμως ψαλίδιζαν στα γόνατα (του συμβαίνει και στο περπάτημα αυτό). Δεν αντέδρασε αρνητικά σε καμία θέση, ούτε στην εντελώς ύπτια, που είναι μια θέση στην οποία πολλά παιδιά με εγκεφαλική παράλυση νιώθουν ανασφάλεια και αντιδρούν. Η διάθεσή του ήταν πολύ καλή (το είδαμε και μόνοι μας). Γενικά το απόλαυσε.
Όταν τέλειωσε το μάθημα τον παραλάβαμε και συμφωνήσαμε με το δάσκαλο ν'αρχίσουμε κανονικά, μια φορά την εβδομάδα, όσο Ιούλιο μας απέμενε και μετά συνεχώς από το Σεπτέμβριο. Στην ερώτηση αν του άρεσε το μάθημα και ο δάσκαλος, απάντησε ''ναι'' αμέσως, χωρίς τις συνηθισμένες τσιριμόνιες κι αντιλογίες. Μάλλον του άρεσε πολύ μέσα στο νερό. Υποθέτω ότι νιώθει το σώμα του πιο ξεκούραστο και ομαλό, εξάλλου σε όλους μας κάνει καλό το νερό.
Η πρώτη μας εμπειρία λοιπόν με το κολυμβητήριο ήταν πολύ καλή. Ας ελπίσουμε να συνεχίσουμε έτσι.
 

4 σχόλια:

  1. Ο γιος μου με ημιπληγια απο μικρος τον πηγαμε σε θεραπευτικη κολυμβηση. Του αρεσε απο την πρωτη μερα. Μια φορα την εβδομαδα εκανε. Ποτε δεν το ειδε οπως οι αλλες θεραπειες ως κατι αναγκαστικο.
    Δυστυχως, απο 5 χρονων, περυσι το σταματησαμε, μαλλον μας σταματησανε , εφοσον το ΟΑΚΑ δεν εδινε ωρες τα απογευματα για αυτη τη κολυμβηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εμείς απευθυνθήκαμε αρχικά στο ΟΑΚΑ, ύστερα από υπόδειξη της φυσιοθεραπεύτριας, παρόλο που απαιτείται πάνω από μια ώρα οδήγηση για να πάμε και άλλη μια για να γυρίσουμε. Ωστόσο μας είπαν ότι μόνο πρωί γίνονται τα μαθήματα και το πρωί εμείς δουλεύουμε και δεν μπορούμε να πάμε το παιδί κολυμβητήριο. Να όμως που βρέθηκε μπροστά μας αυτός ο σύλλογος. Υπάρχουν τέτοιοι σύλλογοι που δραστηριοποιούνται σε αρκετά δημοτικά κολυμβητήρια. Αν θέλετε και σας ενδιαφέρει μπορείτε να αφήσετε μέιλ για να σας στείλω τα στοιχεία σε ποιο κολυμβητήριο πηγαίνουμε καθώς και το όνομα του δάσκαλου.

      Διαγραφή
    2. Μενουμε στο Χολαργό, σε ποιό κολυμβητηριο πηγατε?
      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
    3. Πήγαμε στο κολυμβητήριο της Ηλιούπολης. Είναι στα Αστυνομικά, στην Άνω Ηλιούπολη στο βουνό. Αν νομίζεις ότι σας εξυπηρετεί στείλε μου ένα μέιλ στο annakal4@yahoo.gr, να σου γράψω το όνομα του συλλόγου προσαρμοσμένων δραστηριοτήτων (δεν κάνουν μόνο κολύμβηση, κάνουν κι άλλα αθλήματα σε άλλες δημοτικές εγκαταστάσεις), το όνομα και το τηλέφωνο του δάσκαλου και ό,τι άλλες πληροφορίες έχω. Αλλιώς, αν θέλεις, μπορώ να τον ρωτήσω, μήπως γνωρίζει άλλο σύλλογο σε κάποιο κολυμβητήριο που να σας εξυπηρετεί.
      Σαφώς τα υπόλοιπα κολυμβητήρια δεν είναι σαν το ΟΑΚΑ, όπου καθαρίζεται η πισίνα με όζον κι όπου οι δάσκαλοι έχουν πιο μεγάλη εμπειρία, λόγω του μεγάλου αριθμού των παιδιών, αλλά από το να μην κάνει καθόλου κολύμβηση προτιμήσαμε αυτή τη λύση. Θα κάνω και μια νέα ανάρτηση για το πώς πήγε το πρώτο μάθημα.

      Διαγραφή