Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Eκτίμηση μπότοξ ύστερα από την πάροδο του εξαμήνου

Εχθές πήγαμε στην παιδονευρολόγο για να εκτιμήσει τα αποτελέσματα και την ωφέλεια του πρώτου μπότοξ που έκανε ο Γιώργος. Επίσης να του κάνει μια εκτίμηση πριν από το σχολείο, μιας και θα πηγαίναμε. Πριν πάμε και δεδομένης της έκβασης της προηγούμενης επίσκεψης (η παιδονευρολόγος τον μάλωσε γιατί χάζευε, αυτός το πήρε βαρέως και δεν ήθελε να ξαναπάει κλπ) τον είχα δασκαλέψει -και παρακαλέσει, μπορώ να πω- από πριν:
"Ν' απαντάς ακριβώς σε ό,τι σε ρωτάει με καθαρή και δυνατή φωνή, να κάνεις ό,τι σου πει, για να μας κάνει την εκτίμηση και να σηκωθούμε να φύγουμε γρήγορα"
Η απάντηση ''ναι, ναι'' και τα μυαλά στα κάγκελα.
Στην αρχή οκ ήταν τυπικός, απαντούσε όπως είχαμε πει, και στο περπάτημα ακολουθούσε τις οδηγίες, αν και έβλεπες ότι δεν είχε καμία όρεξη. Όταν τον έβαλε για να εκτιμήσει τα χέρια, την οπτική αντίληψη κλπ, αποφεύγει που αποφεύγει το θέμα, είχε και αντίδραση από πριν με την επίσκεψη στο ιατρείο, η συμπεριφορά του ήταν απαράδεκτη.
Ο άντρας μου μου είπε να βγω έξω, μήπως επειδή ήμουν μπροστά έκανε όλες αυτές τις βλακείες. Μπα! Δεν έπαιξε ρόλο τελικά. Του έλεγε να της δείξει τα σχήματα, το μεγάλο και το μικρό κλπ, να μετρήσει ως το δέκα, ο Γιώργος αγρόν ηγόραζε. Έλεγε τα δικά του, απήγγελε χωρία από τον Καραγκιόζη, την κοπανούσε από τη θέση του, ασχολούνταν με άλλα. Μια συμπεριφορά ακραία αρνητικά. Κάνει και κάτι τέτοια χαζά στο σπίτι καμιά φορά αλλά το χτεσινό ήταν το κάτι άλλο. Έδωσε σόου (με την κακή έννοια). Ειλικρινά ντράπηκα γιατί η γιατρός ήταν πολύ υπομονετική μαζί του.
Ύστερα  από την εξέταση, το ρεσιτάλ ανοησίας και αφού της είπαμε ότι δεν είχαμε ξαναδεί τέτοια συμπεριφορά, σε τέτοιο έντονο βαθμό (αυτή ήταν συνηθισμένη γιατί κι άλλα παιδάκια κάνουν έτσι), μας έκανε την εκτίμηση.
Τα πόδια του ωφελήθηκαν από το μπότοξ. Ήταν μαλακά και το εύρος κίνησης που απέκτησε, το διατηρεί. Ο κορμός όμως είναι ακόμη υποτονικός και πηγαινοέρχεται. Κύριος λόγος είναι το ότι δεν έχει ενδιαφέρον να σοβαρευτεί, να συγκεντρώσει το μυαλό του στο να βελτιώσει την κίνηση του και ειδικά τον κορμό του και γενικότερα η συμπεριφορά του και η στάση του. Αυτό το χύμα στην αντιμετώπιση του κινητικού θέματος έχει επίπτωση στην ποιότητα της κίνησής του. Θεωρεί ότι ένα άλλο παιδί με το σώμα του Γιώργου, το μπότοξ και την κατάλληλη συγκέντρωση και συμπεριφορά θα ήταν σε θέση να περπατάει μόνος του ανεξάρτητα με το ρολέιτορ μέσα στο σπίτι, χωρίς επίβλεψη. Ο Γιώργος θα περπατήσει έτσι όταν το θελήσει, όταν ωριμάσει το μυαλό για να καταλάβει ότι πρέπει να προσπαθήσει. Πότε όμως θα γίνει αυτό; Είναι βέβαια μικρός ακόμη, μόνο τεσσεράμισυ χρονών, αλλά η βελτίωση στην κίνηση επιτυγχάνεται μόνο στην παιδική ηλικία. Και την άλλη φορά μας είχε πει το ίδιο, πρέπει να συγκεντρώσει το μυαλό του και να εστιάσει στην κίνησή του, να φύγει αυτή η χύμα αντιμετώπιση που του κάνει χύμα και την κίνηση. Εκείνη τη φορά, δεδομένου ότι ήταν ακόμη πιο μικρός, δεν είχε κλείσει ακόμη τα τέσσερα, είχα παρεξηγηθεί με την έντονη αναφορά της σ'αυτό το θέμα. Τώρα όμως διαπιστώνων ιδίοις όμμασι ότι έχει δίκιο.
Μας είπε λοιπόν ότι μιας και το μπότοξ, λόγω της συμπεριφοράς του δεν αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε, δεν θα προχωρήσει σε δεύτερο μπότοξ, πριν δει δείγματα ότι  έχει ωριμάσει και θα χρησιμοποιήσει το ιατρικό μέσο που του προσφέρεται στο έπακρο. Μας είπε επίσης πώς στηρίζει μεγάλες ελπίδες στο σχολείο, ότι θα τον βοηθήσει στο θέμα αυτό. Θεωρεί σαφώς ότι δεν μπορεί να σταθεί με τα νήπια, αλλά όταν της είπα ότι στα ελληνικά σχολεία νήπια και προνήπια συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο και κάνουν τα ίδια πράγματα, θεώρησε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Της ανέφερα το θέμα ότι δεν κάνει παρέα με παιδιά, αλλά επιλέγει έναν ενήλικο και μου υπέδειξε πράγματα που δεν τα είχα φανταστεί. Σαφώς η πρώτη προτεραιότητα του είναι η ασφάλεια, να μην πέσει, γι'αυτό και διαλέγει τον ενήλικο, γιατί ξέρει ότι αυτός θα του εξασφαλίσει την απαραίτητη σιγουριά και βοήθεια. Ωστόσο μου είπε ότι επιλέγει τον ενήλικο και για άλλους λόγους: να είναι ο ίδιος του το μωρό, να κάνει και να λέει ό,τι θέλει χωρίς αντίδραση, να μην γίνεται σύγκριση με άλλα παιδιά, να μην περιμένουν πράγματα απ' αυτόν, γενικά μια ευκολία. Και εδώ πιστεύει ότι θα τον βοηθήσει το σχολείο, ώστε να βελτιωθούν τα πράγματα. Ωστόσο πρέπει κι εμείς να βοηθήσουμε και να μην τον έχουμε σε καθεστώς μωρού, ώστε να μην βολεύεται και να παραμένει σ'αυτό.
Είναι αλήθεια ότι κι εμείς για διάφορους λόγους, οι οποίοι δεν εκλείπουν ποτέ, συμβάλλουμε σ' αυτό εν γνώσει μας π.χ
αντί να τον βάλουμε στο ρολέιτορ για να πάει κάπου μες το σπίτι, τον πάμε αγκαλιά για ευκολία και γρηγοράδα. Έτσι το ρολέιτορ το βλέπει μόνο σαν όργανο άσκησης και παιχνιδιού και όχι σαν τον τρόπο μετακίνησής του. Η ανεξάρτητη μετακίνησή του ουσιαστικά είναι το μπουσούλημα.
Ή επειδή δεν έχουμε το χρόνο ή την υπομονή να τον περιμένουμε  και να επιμείνουμε να χρησιμοποιήσει το πηρούνι, τον ταϊζουμε εμείς τάκα τάκα για να τελειώνουμε. Το ίδιο και με το ποτήρι και το καλαμάκι, του το δίνουμε εμείς στο στόμα, δεν κρατάει το ποτήρι μόνος του, για γρηγοράδα κι ευκολία.
Αυτά και άλλα πολλά (τα οποία είναι πανεύκολο και μάλλον αναμενόμενο να κάνεις όταν έχεις ένα παιδί με αναπηρία) πρέπει να εκλείψουν, για το καλό του. Για να μάθει ότι μεγαλώνει, ότι είναι υπεύθυνος για πράγματα, ότι πρέπει να συγκεντρώνει το μυαλό του και ν' ανταποκρίνεται όπως αρμόζει στην ηλικία του και τις ικανότητές του.
Στη συνέχεια τη ρώτησα για την κολύμβηση. Δεδομένου ότι το κολυμβητήριο με παροχές για παιδιά με αναπηρία απέχει μία ώρα οδήγηση από το σπίτι μας, ρώτησα αν θα τον ωφελήσει στην παρούσα φάση να κάνει δύο ώρες δρόμο για σαράντα λεπτά πισίνα. Η απάντηση ήταν πώς μάλλον όχι, εκτός αν μπει στην πισίνα και ξετρελαθεί. Δεν έχουμε παρα να δοκιμάσουμε. Αν δεν ξετρελαθεί, ναι μεν το κολύμπι ωφελεί έναν υποτονικό κορμό, αλλά και η κούραση της δίωρης διαδρομής αντισταθμίζει τα οφέλη.
Έπειτα ρώτησα για την ιπποθεραπεία, δεδομένου ότι υπάρχουν άλογα θεραπευτικής ιππασίας περίπου ένα τέταρτο απ' το σπίτι μας. Θεώρησε ότι στην παρούσα φάση κι αφού τα έχουμε τόσο κοντά, το άλογο θα ωφελούσε πολύ το Γιώργο, και στην υποτονία του κορμιού αλλά κυρίως στη συγκέντρωση και τη σοβαρότητα που τόσο χρειαζόμαστε.
Λοιπόν ήρθε η ώρα ν'ασχοληθούμε και με αυτά τα θέματα.
 Φύγαμε λοιπόν από το ιατρείο και μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Εκεί άκουσε τον εξάψαλμο για την απαράδεκτη συμπεριφορά του. Έχοντας υπόψη το χαρακτήρα του Γιώργου, σκεφτόμουν ότι απ' το ένα του αυτί θα μπαίνουν κι απ' το άλλο του θα βγαίνουν, όμως τελικά λούφαξε και μέχρι το τέλος της διαδρομής ήταν τύπος και υπογραμμός, χωρίς να κάνει καθόλου σαχλαμάρες και χωρίς να μας πρήζει με τις στάσεις συνέχεια και συνέχεια. Να που όταν θέλει μπορεί. Πώς όμως θα θελήσει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου