Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Eγκεφαλική παράλυση - Μια ίωση και πώς την αξιοποιήσαμε.

    Κι ενώ ήμασταν έτοιμοι να πάμε στην παιδονευρολόγο για να εκτιμήσει  τις ωφέλειες από το πρώτο μπότοξ του Γιώργου, και παρόλο που δεν πήγαμε στην παράσταση '' Οι διακοπές του Καραγκιόζη'' (με δωρεάν είσοδο) για να μην κολλήσει τίποτα από το συνωστισμό σε κλειστό χώρο, τελικά δυο μέρες πριν το ραντεβού με τη γιατρό, αρρώστησε με ίωση κι έτσι το ραντεβού ανεβλήθη. Όλο το χειμώνα δεν είχε κολλήσει τίποτα, κόλλησε το καλοκαίρι (αν και το καλοκαίρι μέχρι τώρα μόνο με καλοκαίρι δεν μοιάζει). Το πρωί της μέρας που αρρώστησε, μας είχε πει η φυσιοθεραπεύτρια ότι τον είχε βρει πολύ κουρασμένο και τα πόδια σφιχτά. Απορήσαμε γιατί δεν είχε κάνει τίποτα κουραστικό το Σαββατοκύριακο. Το ίδιο απόγευμα πήγαμε να παραλάβουμε τους ειδικούς πάτους για τα παπούτσια του και τον πήραμε μαζί για να τους δει ο ποδολόγος επιτόπου επάνω στο πόδι του παιδιού. Όταν γυρίσαμε σπίτι, ξάπλωσε στο πάτωμα κι άρχισε να κλαίει. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν απ' την κούραση, αλλά όταν πήγα να του βάλω τις πυτζάμες του κατάλαβα ότι του πονούσε η κοιλιά. Ο Γιώργος δεν έχει ακόμη φτάσει σε επίπεδα σωματογνωσίας, τέτοια ώστε να σου λέει πού πονάει. Πρέπει ακόμη να μαντεύουμε. Αν και νομίζω ότι με την τελευταία ίωση κατάλαβε τελικά τι σημαίνει πονάει η κοιλιά μου. Πρέπει να τον πονούσε αρκετά γιατί με το που τον ακουμπούσα για να του βάλω το σορτσάκι τιναζόταν. Κι επειδή τα θέματα της κοιλιάς δεν πρέπει να τα περνάμε ποτέ στο ντούκου, κάλεσα την παιδίατρο. Δεν είδε τίποτα ιδιαίτερο, μας είπε βέβαια ότι το έντερο του είναι γεμάτο και πρέπει να το αδειάσουμε έστω και με κλύσμα, αλλά μας προειδοποίησε ότι κυκλοφορεί ευρέως μια ίωση με πόνους στην κοιλιά και υψηλό πυρετό. Επειδή όμως το παιδί ήταν δροσερό υπέθεσε κι αυτή ότι οι πόνοι οφείλονται  σ 'αυτά που έφαγε και στο ότι δεν είχε αδειάσει το έντερο. Μας είπε να του δώσουμε λίγο αναλγητικό σιρόπι,  όμως να έχουμε το νου μας και να την ειδοποιήσουμε αν αλλάξει κάτι. Πράγματι στις 3 τα ξημερώματα σήκωσε πυρετό 39 κι επτά, ενώ συνέχιζαν οι πόνοι στο έντερο και είχε και ανακάτεμα στο στομάχι. Η επόμενη μέρα ήταν δύσκολη, γιατί το αντιπυρετικό τον κρατούσε μόνο για ένα τρίωρο και μάλιστα ο πυρετός δεν έπεφτε κάτω από 38. Αυτό όμως κράτησε μόνο μια μέρα. Την επόμενη είχε χαμηλό πυρετό αν και οι πόνοι στο στομάχι συνέχιζαν γιατί παρά τις προσπάθειες που κάναμε για να ενεργηθεί (υπόθετα γλυκερίνης, μασάζ με λάδι στην κοιλιά κλπ) δεν καταφέραμε τίποτα. Τις δύο αυτές μέρες δεν είχε φάει τίποτα, μόνο υγρά, κι όταν ξημέρωσε η τρίτη (απύρετη) ημέρα, πεινούσε, αλλά το μόνο που μπόρεσε να φάει χωρίς ν'αναγουλιάσει ήταν ένα μπωλ all-bran. Έτσι άδειασε και το έντερο και η ίωση μας αποχαιρέτησε. Τον έκανε όμως ζυμάρι. Υποτονία φοβερή, να μην μπορεί να κρατήσει την πλάτη του στην καρέκλα, για όρθιος δεν το συζητάμε καν, τα γόνατά του λύγιζαν. Όταν ήταν πιο μικρός και οι ιώσεις του προκαλούσαν αυτά τα αποτελέσματα στην κίνησή του, με έπιανε στενοχώρια. Τώρα όμως που έχει μεγαλώσει, έχει περάσει αρκετές ιώσεις και έχουμε αποκτήσει εμπειρία, δεν στενοχωριέμαι όπως στενοχωριόμουν παλιά. Ξέρω πλέον ότι είναι θέμα χρόνου να επανέρθει ( ο χρόνος αυτός καθώς το παιδί μεγαλώνει, μειώνεται. Όταν ήταν μωρό, μια φορά χρειάστηκε ένα μήνα για να επανέλθει, πέρυσι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που χρειάστηκε ήταν δέκα μέρες). Φέτος, μια και ήταν η πρώτη μας ίωση, θα δούμε πόσο θα χρειαστεί. Όσο είναι άρρωστος, αλλά και τις πρώτες μέρες που συνέρχεται από μια ίωση δεν κάνουμε απολύτως τίποτα από γυμναστική, όσο έχει πυρετό μάλιστα δεν φοράει ούτε τους νάρθηκες το βράδυ. Αυτή τη φορά όμως, η ίωση κούρασε τόσο πολύ το σώμα του και αύξησε τόσο την υποτονία του, ώστε η φυσιοθεραπεύτρια (η οποία ήρθε αφού είχε κλείσει σχεδόν 2 εικοσιτετράωρα απύρετος) μας είπε και για τις επόμενες δυο -τρεις ημέρες (Σαββατοκύριακου συμπεριλαμβανομένου) να μην κάνει καθόλου ασκήσεις, μόνο να ξεκουράζεται. Αποφασίσαμε λοιπόν ν'αξιοποιήσουμε την ευκαιρία που μας έδωσε η ίωση ως εξής:
α) Να ξεκουραστούμε κι εγώ κι αυτός. Η αλήθεια είναι πώς από το μπότοξ και μετά, η εντατική άσκηση μας είχε κουράσει λίγο ψυχολογικά. Τα απογεύματά μας περνούσαν φουλαρισμένα με ασκήσεις. Ευκαιρία λοιπόν να χαλαρώσουμε κι εμείς λίγο, να την αράξουμε πάνω στον καναπέ, χωρίς να κάνουμε τίποτα.
β) Να γίνουν δουλειές στο σπίτι που είχαν μείνει πίσω για πολύ καιρό
γ) Να παίξουμε, απλά, όπως παίζουν όλα τα παιδιά, χωρίς να ενσωματώσουμε ασκήσεις στο παιχνίδι μας.
Ήταν πράγματι ένα πολύ χαλαρωτικό απόγευμα, κάναμε πράγματα που δεν έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε συχνά. Ή θα είμαστε στις θεραπείες ή στις ασκήσεις ή στο έξω για να συνηθίζει. Το να κάτσουμε 2-3 μέρες σπίτι κάνοντας το απόλυτο τίποτα είναι κάτι πολύ σπάνιο. Το απολαύσαμε λοιπόν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου