Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Ένα παιχνίδι για τη λεπτή κινητικότητα και το συντονισμό ματιού -χεριού

Ένα εύκολο παιχνίδι για την εξάσκηση της λεπτής κινητικότητας και το συντονισμό ματιού χεριού είναι το ξεχώρισμα από τα μικρά τουβλάκια λέγκο. Όταν το παιδί  έχει κατακτήσει το  στάδιο όπου πιάνει και ξεχωρίζει τα μεγάλα τουβλάκια, πηγαίνουμε στα μικρά μικρά, αυτά που χρησιμοποιούμε για τις κατασκευές.
Βάζουμε το παιδί να κάτσει σε μία θέση που να του επιτρέπει να χρησιμοποιεί τα χέρια του όσο το δυνατόν καλύτερα, όπως π.χ στο τραπέζι εργοθεραπείας, στον ορθοστάτη ή ακόμη και στο πάτωμα, κάθισμένο πάνω στη σφήνα με τα πόδια οκλαδόν ή τεντωμένα (χαλαρά εννοείται) και γυρισμένα προς τα έξω (συνήθως τα κρατάμε εμείς γιατί είναι σίγουρο πώς, αφού ασχολείται με κάτι με τα χέρια, θα βγουν εξαρτημένες στα πόδια). Βάζουμε μπροστά του έναν αριθμό από τουβλάκια, μικρά τετραγωνάκια ή παραλληλόγραμα, τα πολύ πολύ μικρά τα αφήνουμε απ' έξω στην αρχή και και τα εισάγουμε σιγά σιγά. Είναι σημαντικό το φόντο (δηλ. το τραπέζι, το πάτωμα, το χαλί όπου ακουμπάμε τα τουβλάκια) να είναι μονόχρωμο,  ανοιχτόχρωμο και ουδέτερο π.χ μπεζ, ανοιχτό γκρι, ώστε να ξεχωρίζουν τα χρώματα απ' τα τουβλάκια. Επίσης τα τουβλάκια δεν πρέπει να είναι ούτε υπερβολικά πολλά και ανακατεμένα, για να μη χαθεί το παιδί, ούτε πολύ λίγα. Εμείς βάζουμε γύρω στα 10 με 15 τουβλάκια διαφόρων χρωμάτων.
Επιλέγουμε το πλαίσιο βάσει του οποίου θα παίξουμε και που πρέπει να είναι κάτι που θα ενδιαφέρει πολύ το παιδί π.χ ομάδες (κόκκινα τουβλάκια του Ολυμπιακού, κίτρινα της ΑΕΚ, πράσινα του ΠΑΟ, μαύρα του ΠΑΟΚ κοκ), φυσικός κόσμος (πράσινο  για δέντρο, μπλε για θάλασσα,  κίτρινο για ήλιο κοκ), γεωγραφία (μπλε για την Ευρώπη, κόκκινο για την Αμερική, κίτρινο για την Ασία κοκ). Εμείς τουλάχιστον παίζουμε σ'αυτό το πλαίσιο αλλά ο καθένας μας μπορεί να σκεφτεί κάτι άλλο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του παιδιού του. Ζητάμε λοιπόν από το παιδί, μέσα από τα τουβλάκια, να ξεχωρίσει και να μας δώσει ένα κίτρινο π.χ για την ΑΕΚ. Ακόμη και αν το ψάξει στα τυφλά και στην τύχη, κάποια στιγμή, αν τον ενδιαφέρει το παιχνίδι, θα υποχρεώσει τον εαυτό του να συντονίσει το χέρι με το μάτι. Εμείς, όταν μας δίνει το τουβλάκι, τα χωρίζουμε σε σωρούς ίδιου χρώματος. Έτσι του μαθαίνουμε την ομαδοποίηση (όλα τα κόκκινα μαζί, όλα τα κίτρινα μαζί...) μια και οι κινητικές του ικανότητες δεν του επιτρέπουν να κάνει μόνο του ομαδοποίηση. Τουλάχιστον τη μαθαίνει θεωρητικά και την αναγνωρίζει όταν τη βλέπει. Σιγά σιγά πιστεύω θα έρθει και η πράξη (σε μας ακόμη δεν έχει έρθει, θα το δουλέψουμε όμως).
Το παιχνίδι αυτό το βρήκαμε, όταν ο Γιώργος με βοήθησε να μαζέψω τα τουβλάκια λέγκο που είχε διασκορπίσει και παρατήσει ο αδελφός του. Το είπαμε στην εργοθεραπεύτρια και μας είπε ότι είναι πολύ καλή άσκηση για τη λεπτή κινητικότητα και το συντονισμό ματιού-χεριού. Την κεντρική ιδέα της άσκησης είχαμε αρχίσει να την καλλιεργούμε από πέρσι το καλοκαίρι (βλ.ανάρτηση "το καλοκαίρι μας") αλλά τώρα τη βελτιώσαμε και τη συμπληρώσαμε.
Αν κάποιος άλλος γονιός κάνει αυτή την άσκηση και δει ωφέλεια, παρακαλώ να μου γράψει την παραλλαγή του, ώστε να πάρω ιδέες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου