Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Eπισκέψεις στα σχολεία - αποτέλεσμα

Τέλειωσαν λοιπόν οι επισκέψεις μου στα σχολεία, ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο νηπιαγωγείο για το Γιώργο. Συμπερασματικά, κανένα δεν πληρούσε αθροιστικά και τις 3 προϋποθέσεις που έψαχνα δηλ. προσβασιμότητα, φοίτηση και προνηπίων, κατάλληλη νηπιαγωγό. Όπου μου άρεσαν οι νηπιαγωγοί δεν υπήρχε προσβασιμότητα, όπου υπήρχε προσβασιμότητα οι νηπιαγωγοί θα συνταξιοδοτούνταν το καλοκαίρι και δεν είχα με ποιον να μιλήσω για του χρόνου, άλλο ήταν πολύ μακριά, αλλού υπήρχε άσχημο κλίμα γιατί δεν τα πήγαιναν καλά αναμεταξύ τους κλπ. Βρήκα κι ένα τέλειο νηπιαγωγείο, όπου όταν έμπαινες σε τύλιγε μια ευχαριστή θαλπωρή, με εξαιρετική νηπιαγωγό, αλλά μη προσβάσιμη τουαλέτα. Όσον αφορά τα προνήπια, ο αριθμός τους ήταν εξαιρετικά μικρός, δηλ. 4-5 σε σύνολο 20-21 νηπίων. Μου είπαν δε οι νηπιαγωγοί ότι αυτό δεν αποτελεί κριτήριο γιατί πολλά προνήπια είναι πιο προχωρημένα από τα νήπια της αντίστοιχης χρονιάς. Ούτως ή άλλως η ύλη που κάνουν νήπια και προνήπια είναι η ίδια και εξαρτάται από τη δεκτικότητα και την ικανότητα του τμήματος συνολικά. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να προχωρήσω με αναθεωρημένα τα κριτήρια και να προτάξω κάποιο. Κι αυτό είναι αναπόφευκτα η προσβασιμότητα και μάλιστα της τουαλέτας γιατί οι λοιποί χώροι ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία των νηπιαγωγείων προσβάσιμοι. Ένα ζητούμενο είναι λοιπόν να μην είναι μεγάλη η απόσταση τάξης τουαλέτας και ένα άλλο να μπορεί το ρολέιτορ να φτάσει τη λεκάνη. Στα περισσότερα νηπιαγωγεία τα τουαλετάκια χωρίζονταν αναμεταξύ τους με τοιχάκια (χωρίς να έχουν πόρτα), ώστε να μη βλέπει το ένα παιδάκι το άλλο. Για να μπει όμως το ρολέιτορ ανάμεσα στα τοιχάκια, παρόλο που χωράει, θα έπρεπε ο Γιώργος να το οδηγεί ευθύγραμμα με ακρίβεια πιλότου, κάτι που φυσικά δεν είναι δυνατόν. Το αποτέλεσμα θα ήταν να χτυπάει το ρολέιτορ στους τοίχους, μπαμ μπουμ και να θέλει χειρισμούς για να ευθυγραμμιστεί. Η δε βοηθός του δεν μπορεί να πάει από το πλάι και να τον βοηθήσει, πρέπει να είναι από πίσω από το ρολέιτο, γιατί δεν χωράει. Επιλέγουμε λοιπόν το νηπιαγωγείο όπου η τουαλέτα είναι πολύ κοντά στην τάξη και δεν έχει τοίχους ανάμεσα. Γενικά αυτό το νηπιαγωγείο είναι τέλειο κτιριακά. Και μαντέψτε ποιο είναι. Το νηπιαγωγείο της γειτονιάς μας! Καταλήξαμε τελικά εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε. Θα ήθελα να σημειώσω ότι σε όσα νηπιαγωγεία πήγα, ακόμη και αν οι νηπιαγωγοί ήταν εξαιρετικές, ευγενικές, συνεργάσιμες κλπ υπήρχε πάντα ανακούφιση εκ μέρους τους όταν διαπιστωνόταν ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για να πάει το παιδί εκεί. Δεν έλεγαν βέβαια τίποτα αλλά το καταλάβαινα από τη γλώσσα του σώματος. Εντάξει, κατανοητό, το αντίθετο θα ήταν παράξενο.
Τουλάχιστον καταλήξαμε σε νηπιαγωγείο και μάλιστα σ'αυτό που ανήκουμε, οπότε θέλουν δεν θέλουν θα μας πάρουν. Τώρα πρέπει να κινήσουμε διαδικασίες να φτιαχτεί η χαλασμένη πόρτα. Πρέπει δηλ. να πάω από τώρα που είναι νωρίς, στο νηπιαγωγείο, να θέσω το θέμα της πόρτας στην προΪσταμένη νηπιαγωγό και να κάνει ένα χαρτί στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου όπου θα ζητάει επισκευή της πόρτας (είναι μια μεγάλη σιδερένια πόρτα που έχει καθίσει και δεν τραβιέται) για το λόγο ότι ένα παιδάκι έτσι κι έτσι θα παρακολουθήσει το σχολείο από Σεπτέμβριο. Θα βάλουμε κι από πίσω το χαρτί της πιστοποίησης αναπηρίας για ν'αποδείξουμε του λόγου το αληθές (αν και κανονικά δεν θα έπρεπε να είχε φτιαχτεί ούτως ή άλλως η εδώ και χρόνια χαλασμένη πόρτα;).
Έτσι λοιπόν, θα πάνε, Θεού θέλοντος, μαζί με τον αδελφό του στο σχολείο. (Να σημείωσω ότι οι νηπιαγωγοί μου είπαν ότι δεν επιτρέπεται να κάτσει ένα παιδί 3 χρόνια στο νηπιαγωγείο, έως 2 μόνο. Άρα μάλλον είναι κι αυτό κάτι που δεν το ξέρει η παιδονευρολόγος.) Προκύπτει λοιπόν το άλλο θέμα. Να μην είναι μαζί στο ίδιο τμήμα, όπως συμβουλεύουν οι ειδικοί για τα δίδυμα. Στο σχολείο λειτουργεί ένα τμήμα κλασικό και ένα τμήμα ολοήμερο. Ο Γιώργος θα πάει κλασικά στο κλασικό, το οποίο σχολά κατά τις 12. Εγώ όμως δεν θέλω να παρακολουθεί ο άλλος ολοήμερο, θέλω να σχολάει κι αυτός στις 12. Κατά τη γνώμη μου, την οποία έχω σχηματίσει από διάφορες συζητήσεις που έχω κάνει με γονείς, εκπαιδευτικούς κλπ, το ολοήμερο είναι κουραστικό τόσο για το νήπιο όσο και για τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Εάν δεν υπάρχει δηλαδή θέμα ότι δουλεύουν οι γονείς και δεν έχουν πού να το αφήσουν, είναι καλύτερα να προτιμάται το κλασικό, ολιγόωρο τμήμα για να μην εξαντλείται το παιδί. Με διαβεβαίωσαν ωστόσο ότι θα μπορεί το παιδί να παρακολουθεί το ολοήμερο και να σχολάει την ώρα του κλασικού. Στο σχολείο αυτό υπάρχει μία πολύ καλή νηπιαγωγός, την οποία θα έχει είτε το ένα είτε το άλλο παιδί. Από κει και  πέρα κάνουμε την προσευχή μας, η άλλη νηπιαγωγός που θα έρθει του χρόνου ν'αναπληρώσει το κενό των συνταξιοδοτηθέντων, να είναι κατάλληλη για μας.
Να περιγράψω και λίγο πώς είναι ένα ιδανικά προσβάσιμο νηπιαγωγείο όπως αυτό. Μαζί με το διπλανό δημοτικό καταλαμβάνουν ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Στο δρόμο μπροστά από την είσοδο ουσιαστικά κινούνται μόνο τ'αυτοκίνητα που φέρνουν τους μαθητές, είναι φαρδύς δρόμος με εσοχές για παρκάρισμα αυτοκινήτου. Εμείς θα δούμε πώς θα το κάνουμε, αν θα πηγαίνουμε λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα από το μπούγιο των αυτοκινήτων, ώστε να παρκάρουμε σύρριζα στο πεζοδρόμιο και να κατεβάζουμε το παιδί. Το πεζοδρόμιο είναι πολύ φαρδύ και η πόρτα τεράστια (όταν τη φτιάξουμε και ανοίγει) και δεν έχει κανένα σκαλοπατάκι μέχρι την εσωτερική, επίσης  πολύ μεγάλη πόρτα. Απ' όλα αυτά περνάει το ρολέιτορ με άνεση. Η αυλή είναι πολύ μεγάλη, γενικά προσβάσιμη αλλά κάποια παιχνίδια όπως τσουλήθρες κλπ πηγαίνεις κατεβαίνοντας ένα μεγάλο σκαλοπάτι  και κάτω έχει χαλικάκι. Μέσα οι δύο τάξεις είναι πολύ μεγάλες, ευάερες και ευήλιες, με μεγάλα παράθυρα. Η τουαλέτα είναι όσο πιο κοντά μπορεί να είναι στην τάξη και δεν έχει τοιχάκια. Το σχολείο διαθέτει και υπολογιστή, δεν εννοώ στο γραφείο των νηπιαγωγών, είναι κομπιούτερ όπου είδα να κάθονται παιδάκια. Σκαλάκι δεν υπάρχει πουθενά, εσωτερικά στο νηπιαγωγείο.
Είναι μεγάλο ευτύχημα το ότι το νηπιαγωγείο που ανήκουμε είναι ιδανικό στην προσβασιμότητα. Αλλά, επειδή κακά τα ψέματα, το κυριότερο είναι ο καλός ο εκπαιδευτικός και επειδή έχω μεγάλη ανησυχία ν'αγαπήσουν τα παιδιά το σχολείο (και ειδικά ο Γιώργος, ο οποίος προς το παρόν δεν θέλει καν να πάει), προσευχόμαστε και περιμένουμε.

3 σχόλια:

  1. giati den thelei to paidi na paei sxoleio ,mipos esy eisai kapos arnitiki kai toy to metafereis ?
    emena h Xristina trellenetai g to sxoleio thelei na pigainei akomi k ta Savvatokyriaka k otan einai k arrosti .Tis aresei h epafi me ta alla paidakia ..Fysika to koritsi moy einai genika poly koinoniko (san tin mana tis).Na ton entharineis kai to sxoleio tha toy kanei kalo os pros tin koinonikopioisi toy . Mporei vlepontas k ta alla paidia na prospathei perissotero na ginei kalyteros os pros tin koinitikotita toy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρνητισμό δεν θα έλεγα ότι βγάζω εγώ, ίσως όμως χωρίς να λέω τίποτα να εκπέμπω άγχος. Όσο βέβαια λύνονται ένα ένα τα θέματα και προχωράει το θέμα της τουαλέτας, μειώνεται το άγχος μου. Υποθέτω ότι δεν θέλει να πάει σχολείο για τον ίδιο λόγο που δεν θέλει να πάει παιδική χαρά, όταν πάει όμως περνάει ωραία. Είναι το άγνωστο, είναι ότι θα χάσει τη βολή και τα ενδιαφέροντά του στο σπίτι. Τα παιδιά δεν τα θέλει, όταν είναι μόνος του, όταν υπάρχει ενήλικας δεν έχει πρόβλημα. Όταν όμως είναι μόνος του και τον πλησιάσει παιδί, ειδικά αγόρι, μπαίνει σ'επιφυλακή. Με τα κορίτσια μετά από λίγο χαλαρώνει, όμως με τ'αγόρια είναι σε επιφυλακή ως το τέλος (με πρώτο πρώτο τον αδελφό του). Δεν έχει βέβαια και άδικο αν σου περιγράψω τι τον κάνει, για να παίξει βέβαια, δεν καταλαβαίνει κι αυτός. Τον αγκαλιάζει και πέφτουνε μαζί από τον καναπέ, σκέψου τώρα, ένα παιδί που ο φόβος του είναι να μην πέσει, να φεύγει αεροπλανικώς από τον καναπέ με διπλό στριφογύρισμα. Τον κάνει άλογο, τον κάνει βαρελάκι κλπ. Εγώ επαγρυπνώ αλλά δεν προλαβαίνω πάντοτε. Δεν έχει φόβο να χτυπήσουν γιατί κάτω έχει μαξιλάρια και χαλιά, αλλά βέβαια δεν είναι ευχάριστο κάποιος να σε τραβολογάει και να σε πετάει από δω κι από κει και να μην μπορείς ν'αντιδράσεις. Υποθέτω πώς σκέφτεται ότι το σχολείο είναι ένα μέρος γεμάτο παιδάκια σαν τον αδελφό του.
      Ο αδελφός του δεν βλέπει την ώρα να πάει στο σχολείο, μήπως όμως όταν πάει του φύγει ο πόθος. Για να δούμε τελικά πώς θα το δει ο καθένας.

      Διαγραφή
  2. NA SOY PO THA TOY ARESEI STO SXOLEIO ALLA OPOS LES KAI SY MPOREI NA TON FOVIZEI TO KATI NEO .KAI ME THN EMPEIRIA ME TON ADELFO TOY EINAI GIA AYTO POY FOVATE TA ALLA PAIDIA.

    ΑπάντησηΔιαγραφή