Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Θα σταθεί μόνος του φέτος; Όχι.......

     Πριν από μερικές ημέρες τέλειωσε μια ίωση που μας ταλαιπώρησε πολύ οικογενειακώς σχεδόν ένα μήνα. Είχε ως επιπλοκή ωτίτιδα, με αποτέλεσμα ο πυρετός όχι μόνο να μην πέφτει, αλλά όσο περνούσαν οι μέρες να χειροτερεύει και να χτυπάει σχεδόν σαράντα. Αναγκαστήκαμε να πάρουμε όλοι αντιβίωση για να συνέλθουμε. Εγώ είχα να πάρω αντιβίωση για τέτοιο θέμα, πάνω από εικοσιπέντε χρόνια.
   Το Γιώργο αυτή η ίωση τον πείραξε πολύ. Του έσφιξε τόσο πολύ τα πόδια. Είχα καιρό να τα δω έτσι σφιχτά και στραβωμένα, ειδικά το δεξί. Δεν φορούσε και τα ναρθηκάκια όλες τις μέρες του πυρετού. Εντάθηκαν και οι εξαρτημένες κινήσεις. Κι ενώ στη φυσιοθεραπεία πήγαινε τόσο καλά, ήρθαμε ως συνήθως πάλι πίσω, και ψάχνουμε τρόπους να του ξεσφίξουμε τα πόδια.
  Σήμερα επιτέλους κάτι καταφέραμε, τουλάχιστον στην ώρα της φυσιοθεραπείας τα πόδια του ήταν αρκετά μαλακά. Πώς μου ήρθε και μένα και ρώτησα τη γνώμη της φυσικοθεραπεύτριας αν θα μπορέσει να σταθεί μόνος του στο χώρο (δηλ. χωρίς να πιάνεται ή να στηρίζεται από κάπου) φέτος δηλ. μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Συνήθως εκ πείρας αποφεύγω πλέον αυτές τις ερωτήσεις στους ειδικούς γιατί γνωρίζω ότι δεν ξέρουν να μου πούνε, πρέπει πρώτα να δουν το παιδί να  καταφέρνει κάτι έστω σε πολύ αρχικό στάδιο για να σου πούνε ότι θα γίνει. Συνήθως οι απαντήσεις είναι αόριστες προς το θετικό ή αόριστες προς το αρνητικό, ανάλογα με το πώς εσύ τις ερμηνεύεις. Καμιά φορά όμως κάνεις κι εσύ μια ερώτηση. Σαν αδύναμος άνθρωπος που είσαι ψάχνεις μια ελπίδα για να συνεχίσεις την προσπάθεια και να ενθαρρύνεις και το παιδί. Έτσι, δεν ξέρω κι εγώ πώς μου ήρθε σήμερα, έκανα την ερώτηση αν φέτος θα σταθεί όρθιος. Να πω την αλήθεια περίμενα μια αόριστη απάντηση με θετική χροιά.
Το όχι που άκουσα, εντελώς απόλυτα, μου ήρθε σαν κεραμίδι. Σαν κάτι να πέρασε και να μου ρούφηξε όλη την ενέργεια. Μετά ένιωθα σαν άδειο σακί. Η φυσιοθεραπεύτρια μου είπε ότι δεν βγάζει ισορροπιστικές στην όρθια θέση, οπότε δεν θα μπορέσει να σταθεί. Αλλά να μην επικεντρώνομαι εκεί, να επικεντρωθώ στο να μάθει να περπατάει με τον περιπατητήρα και να είναι αυτοεξυπηρετούμενος. Βέβαια έχει απόλυτο δίκιο, αλλά αυτό το όχι με μαχαίρωσε. Τι να γίνει. Καλύτερα να ξέρουμε την αλήθεια, παρά να κοροΪδευόμαστε. Πονάει όμως. Βέβαια η γυναίκα πρόσθεσε ''δεν είμαι Θεός για να σας πω τι θα γίνει''. Κι αυτό είναι αλήθεια. Έχουμε πάντα το Θεό, ο οποίος νικά και την τάξη της φύσεως. Προσευχή λοιπόν να μας δίνει υπομονή, αντοχή, κουράγιο κι ελπίδα να αγωνιζόμαστε.