Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Iστορίες γονέων παιδιών με εγκεφαλική παράλυση

        Στις αμερικάνικες ιστοσελίδες για την εγκεφαλική παράλυση, που είναι παρα πολλές, γονείς μικρών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση αλλά και τα ίδια τα παιδιά όταν είναι μεγαλύτερα ακόμη και ενήλικες με εγκεφαλική παράλυση μοιράζονται την ιστορία τους, προκειμένου να βοηθήσουν κάποιον.
       Αρχίζω λοιπόν να μεταφράζω για να βοηθηθούμε και εμείς:

"Έχω ένα γιο σχεδόν 7 χρονών. Στα δύο δεν μπορούσε ούτε το κεφάλι του να σηκώσει. Οι γιατροί είπαν ότι θα ήταν σαν φυτό. Έχει εγκεφαλική παράλυση. Λοιπόν ήθελα να πω την ιστορία μας για να βοηθήσω άλλους γονείς που έχουν ένα παιδί σαν το δικό μου. Όπως είπα είναι σχεδόν 7 και κάνει ρόλερ σκέιτ (προς τα μπρος και προς τα πίσω). Οδηγεί και ποδήλατο. Δεν μιλάει ακόμη αλλά το δουλεύουμε κι αυτό το θέμα. Πάντα ακολουθήστε την καρδιά σας ό,τι κι αν σας πουν για το παιδί σας"

"Η κόρη μου είναι υιοθετημένη. Οι γιατροί μου είπαν ότι δεν θα κατάφερνε  τίποτα και με αποθάρρυναν από το να την υιοθετήσω. Εγώ όμως είδα από το βλέμμα της ότι καταλάβαινε τα πάντα αν και ήταν μόλις 10 μηνών τότε. Τώρα είναι πέντε χρονών. Προσπαθεί ειλικρινά πολύ για να τα καταφέρει να μιλήσει. Τρώει μόνη της, περπατά με περιπατητήρα και έχει φοβερή αίσθηση του χιούμορ. Της αρέσει να παίζει μπάλα. Έχω καταλήξει ότι η βελτίωση του παιδιού είναι το αποτέλεσμα της στάσης των γονέων. Ποτέ δεν σκεφτήκαμε το παιδί μας ως περιορισμένο. Το όριο είναι ο ουρανός. Πολλοί γονείς αναπήρων παιδιών που συναντώ είναι τόσο θλιμμένοι. Αυτό περνάει στα παιδιά, ξέρετε. Η κόρη μου πήγαινε σε ειδικό σχολείο, αλλά σκοπεύω να την πάω στο κανονικό νηπιαγωγείο με πλήρη ένταξη. Θα είναι δύσκολο, αλλά το θέλει και έχει ικανότητα να μάθει"

"Έχω μια πεντάχρονη κόρη με εγκεφαλική παράλυση. Γεννήθηκε πρόωρα και πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο λόγος για την εγκεφαλική παράλυση. Σε ηλικία 12 μηνών μπορούσε μόνο να ρολάρει, αλλά τώρα κάνει βηματάκια μόνη της χωρίς βοήθεια. Χρησιμοποιεί περιπατητήρα, δεν έχει πρόβλημα ομιλίας και πηγαίνει στο κανονικό σχολείο, όπου είναι πλήρως ενταγμένη. Παρά τις δοκιμασίες στη ζωή της, χαμογελά πάντα. Είναι η χαρά της ζωής μου. Από τότε που γεννήθηκε τόσο μικρούλα, ήξερα ότι ποτέ δεν το βάλει κάτω κι έτσι έγινε. Πιστεύουμε του χρόνου να περπατά μόνη της. Ο Θεός ποτέ δεν σου δίνει κάτι που δεν μπορείς να το χειριστείς. Αυτό με έκανε δυνατότερη και σοφότερη."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου