Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Δυο παιχνίδια για την αντίληψη της κίνησης και το συντονισμό ματιού χεριών

Προκειμένου το παιδί να εξοικειωθεί με την έννοια της κίνησης και να αυξήσει τις ικανότητές του στο συντονισμό ματιού χεριού και στο συντονισμό της κίνησης των δύο χεριών, παίζουμε τα παρακάτω παιχνίδια. Τα υλικά μας είναι διάφορα μικρά πλαστικά ή καουτσουκένια κουκλάκια τύπου little people. Σημειώνω ότι τα κουκλάκια τα έχουμε παρα πολύ καιρό (τα έχουμε αγοράσει από δύο χρόνια έως οκτώ μήνες πριν) και τα γνωρίζει πολύ καλά, κάτι που είναι απαραίτητο για το πρώτο παιχνίδι.

Παιχνίδι νο 1: Ποιο κουκλάκι κρύφτηκε;
Δείχνουμε στο παιδί δύο κουκλάκια, έπειτα του λέμε να κοιτάξει αλλού, κρύβουμε το ένα κουκλάκι και του ζητάμε να ξανακοιτάξει και να μας πει ποιο κρύφτηκε. Το παιχνίδι αυτό δεν είναι ειδικό για παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, απευθύνεται σε όλα τα παιδιά ηλικίας 2-3 ετών και το έχω πάρει από το βιβλίο ενός Αμερικανού παιδαγωγού. Στην αρχή ο Γιώργος έλεγε το όνομα από το κουκλάκι που έβλεπε μπροστά του, ενώ εγώ τον ρωτούσα ποιο κρύφτηκε. Σιγά σιγά κατάλαβε το νόημα του παιχνιδιού, ότι ψάχνουμε αυτό που φεύγει και κρύβεται. Τώρα απαντά πάνω από τις μισές φορές σωστά και οι φορές αυτές είναι τα αρχικά κρυψίματα. Από τη μέση του παιχνιδιού και πέρα αρχίζει να τα παίζει, ίσως είναι πολλές οι παραστάσεις, οπότε σταματάμε. Όποια κουκλάκια τα λέει σωστά τα κερδίζει και μετά παίζουμε μια ιστορία με τα κουκλάκια που κέρδισε.

Παιχνίδι νο2: Ο σπάιντερμαν σώζει το κουκλάκι που κινδυνεύει.
Ένα κουκλάκι κινδυνεύει πάνω σε βάρκα που βυθίζεται, σπίτι που καίγεται, τρένο που εκτροχιάζεται κλπ. Ο σπάιντερμαν (μικρός σε μέγεθος) πρέπει να το πιάσει, να του δώσει ένα φάρμακο και να φύγουν μαζί για να το σώσει.
Αρχικώς ο Γιώργος σώζει μόνος του τα κουκλάκια δηλ. απλώνει το ένα χέρι και τα παίρνει.
΄΄Όχι '', του λέω ''Πρέπει να το σώσει ο σπάιντερμαν. Του δίνω τον σπάιντερμαν στο ένα χέρι, τον φέρνει κοντά στο κουκλάκι, ο σπάιντερμαν ακουμπάει το κουκλάκι όσο πιο απαλά γίνεται (του δίνει το φάρμακο). Αυτό το κάνουμε γιατί συνήθως, λόγω του θέματος των χεριών πιάνει τα κουκλάκια ή τα χτυπάει με ένα άλλο αντικείμενο άγαρμπα, οπότε προσπαθώ να του μάθω μια πιο μαλακή κίνηση. Επειτα μπορεί να φέρει και το άλλο χέρι κοντά, να πιάσει μ'αυτό το κουκλάκι που κινδυνεύει, στο άλλο έχει το σπάιντερμαν και να τα φέρει και τα δύο μαζί κοντά του. Με δική μου παρακολούθηση και διορθώσεις εκτελεί το παιχνίδι όπως πρέπει. Ωστόσο αν μείνει μόνος του, τα σώζει πάλι ο ίδιος με το ένα χέρι. Θα επιμείνω στο παιχνίδι - εξάλλου του είναι ευχάριστο- να δούμε πόσο θα προοδεύσει στη συνεργασία των χεριών.
Το δεύτερο παιχνίδι δεν μας το σύστησε κανένας, το σκεφτήκαμε μόνοι μας και το αναφέρω ως ιδέα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου