Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Eπίσκεψη στην παιδονευρολόγο - Άλλη μια φορά με το κεφάλι κάτω

Πήγαμε λοιπόν την επίσκεψη μας στην παιδονευρολόγο για να μας εκτιμήσει για τα 3 μας χρόνια που θα τα κλείσουμε σε 17 μέρες.
Τελικά είχα δίκιο που έλεγα ότι το παιδί πρέπει να είναι στην καλύτερη δυνατή διάθεσή του για να δείξει όσα ξέρει να κάνει. Εξάλλου μία φορά το χρόνο το βλέπει η γιατρός κι απ'αυτό που βλέπει κρίνει.
Τα καλά μας νέα (που είναι και τα λιγότερα)
-Τα πόδια μας εάν δεν είχαμε την υποτονία του κορμιού θα μπορούσαν να περπατήσουν κι αύριο.
-Επειδή έχουμε δυστονία και όχι σπαστικότητα καθώς και υποτονία στο κορμί δεν χρειαζόμαστε botox και ορθοπεδικά χειρουργεία, τουλάχιστον όπως είναι τώρα η κατάσταση. Αυτό βέβαια έχει το κακό ότι θα καθυστερήσει επιπλέον χρόνια το περπάτημα, αλλά εγώ τείνω γενικά προς τη θετική μεριά του πράγματος.
-Δεν πειράζει που βάζουμε τα χέρια στο στόμα όλη την ώρα
-Έχουμε μεγάλες ελπίδες για ανεξάρτητη βάδιση μέσα στο σπίτι

Τα όχι καλά μας νέα (που είναι τα πιο πολλά)
-Έχουμε πολλή υποτονία στον κορμό. Γι'αυτό δεν μπουσουλάμε όσο καλά πρέπει, δεν χρησιμοποιούμε τα χέρια όσο καλά πρέπει. Έχουμε υποτονία και στο στόμα, γι'αυτό δεν μπορούμε να πιούμε καλά με καλαμάκι. Πρέπει να κάνουμε ασκήσεις πολλές για να διορθώσουμε όσο γίνεται την υποτονία. Να συνεχίσουμε να δουλεύουμε το κάθισμα και το μπουσούλημα. Να κάνουμε ασκήσεις για το στόμα.
-Μας φεύγουν που και που τα μάτια (όταν ξυπνάμε, όταν είμαστε στενοχωρημένοι, όταν νιώθουμε αμήχανα ή άβολα, όταν έχουμε άγχος, όταν προσπαθούμε να φτιάξουμε μια μεγάλη πρόταση. Αυτά βέβαια δεν τα ξέρει η γιατρός, βλέπει μόνο ότι του φεύγουν τα μάτια). Η έλλειψη αυτή οπτικού συντονισμού είναι αρνητική για την κίνηση. Πρέπει να βρούμε οπτομέτρη (εγώ δεν είχα καν ιδέα ότι υπάρχουν οπτομέτρες. Στην οφθαλμίατρο που τον χειρούργησε για το στραβισμό, της είπα μετά από έξι μήνες ότι τα μάτια ενίοτε φεύγουν, αλλά μάλλον το πήρε ως μπηχτή ότι δεν έκανε καλό χειρουργείο, τι να πω, και μου είπε ότι τα βλέπει ολόισια. Δεν μου σύστησε οπτομέτρη για ασκήσεις, κάτι που έκανε εντύπωση στην παιδονευρολόγο. Απ'ότι κατάλαβα  στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σπουδές οπτομέτρη, οι λίγοι που το εξασκούν έχουν σπουδάσει έξω και άντε να τους βρεις και να ξέρεις ποιος είναι ο κατάλληλος για την περίπτωσή σου)
-Μας φεύγει ακόμη το κεφάλι ελαφρά πίσω που και που. Αυτό πρέπει να σταματήσει για ν'αρχίσει περπάτημα
-Είμαστε στην κατηγορία 3 του συστήματος αξιολόγησης. Με πολλή δουλειά θα προσπαθήσουμε να πάμε στη 2. (Αυτό βέβαια είναι και καλό εφόσον έχουμε τέτοια ελπίδα)
-Για ανεξάρτητη βάδιση έξω από το σπίτι είναι πολύ νωρίς. Πρέπει να δει πρώτα το παιδί να περνά από άλλα στάδια για να πει ότι θα το καταφέρει.
-Μιλάει πολύ και επαναλαμβάνεται. Πρέπει να το περιορίσουμε
-Μπεμπεκίζει για την ηλικία του. Πρέπει να το σταματήσουμε
-Είναι πολύ φλου. Πρέπει να μάθει να μαζεύει το μυαλό του και να συγκεντρώνεται. Αυτό θα είναι ένας σοβαρός παράγοντας για τη βάδιση έξω.

Τι κάνουμε;
1. Φοράμε ναρθηκάκια στον ύπνο και στη φυσιοθεραπεία για να ισιώσει η εσωστροφή στα πέλματα.
2. Ψάχνουμε για οπτομέτρη
3. Όταν ζεστάνει ο καιρός ψάχνουμε για κολυμβητήριο (βέβαια τα κολυμβητήρια κλείνουν λόγω οικονομικών προβλημάτων)
4.Κάνουμε ασκήσεις για τα μάτια
5.Κάνουμε ασκήσεις για το στόμα
6.Συνεχίζουμε την εργοθεραπεία
 Ο στόχος μας για τη φετινή χρονιά είναι να στέκεται μόνος του όρθιος, να περπατάει με τα γόνατα χωρίς να κρατιέται και να περπατάει με ρολέιτορ μέσα στο σπίτι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου