Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Παιδί με εγκεφαλική παράλυση - Πυρετός και συνάχι

Ο πυρετός είναι ένας από τους τρεις λόγους που φέρνουν πίσω το παιδί με εγκεφαλική παράλυση. Εκεί που το βλέπεις να έχει κατακτήσει πολλές δεξιότητες της αδρής κινητικότητας κυρίως π.χ κάθισμα, ισορροπία, μπουσούλημα, ξαφνικά φαίνεται σαν να ξέχασε ότι είχε μάθει, δεν μπορεί να ισορροπήσει καλά, πέφτει, δυσκολεύεται, είναι ανόρεχτο. Θα μου πεις ότι οποιοδήποτε παιδί έχει πυρετό και δεν νιώθει καλά  είναι ανόρεχτο, σέρνεται, κρεβατώνεται κλπ. Το κακό με την περίπτωσή μας όμως είναι ότι ακόμη και όταν περάσει η εμπύρετη ίωση, τα αποτελέσματά της στην κινητικότητα του παιδιού μπορεί να εξακολουθήσουν για μέρες ή και για εβδομάδες. Μέχρι τώρα η χειρότερη περίπτωση μας ήταν το προπερασμένο Πάσχα με  μια εμπύρετη ίωση, μετά την οποία ο Γιώργος έκανε ακριβώς ένα μήνα να συνέλθει και να πιάσει πάλι το κινητικό σημείο που είχε κατακτήσει. Περνούσαν οι μέρες και τον έβλεπα να μην συνέρχεται και είχα αρχίσει ν' ανησυχώ.
Όταν το παιδί με εγκεφαλική παράλυση έχει πυρετό, κάθε γυμναστική και φυσιοθεραπευτική δραστηριότητα σταματά. Ούτως ή άλλως δεν είναι σε θέση να την εκτελέσει. Εάν είναι μωρό, μικρό ή μεγάλο, το κρατάμε αγκαλίτσα, άντε να του τρίψουμε ελαφρά τα ποδαράκια, που σίγουρα θα είναι σφιγμένα και περιμένουμε να περάσει η ίωση. Τα μεγαλύτερα παιδάκια, τα αφήνουμε να κάνει ότι τραβάει ο οργανισμός τους. Αν έχουν όρεξη να μπουν σε κάποιο από τα γυμναστικά όργανα οκ, αλλιώς στον καναπέ ή στο κρεβάτι με το βιβλίο τους ή με το κασετόφωνο να λέει ιστορίες και παραμύθια, ξεκούραστο παιχνίδι με αντικείμενα, να περνάει η ώρα μέχρι να κάνει τον κύκλο της η ίωση και να πέσει ο πυρετός.
Όσον αφορά το συνάχι εάν τρέχουν οι μύξες είναι καλύτερο. Καθαρίζει κι ο οργανισμός. Το πρόβλημα είναι  όταν η μύτη είναι βουλωμένη και δεν μπορούν να ανασάνουν καλά και είναι υποχρεωμένα να έχουν συνέχεια ανοιχτό το στόμα. Η κατάσταση αυτή (εάν συνοδεύεται και από κακό ύπνο το βράδυ λόγω του αναπνευστικού προβλήματος) τα εξαντλεί, αυξάνει πολύ την υποτονία του κορμού και η κούραση τα κάνει ανόρεχτα και μειώνει πολύ την κινητικότητά τους.
Το μόνο καλό με τη μπουκωμένη μύτη είναι πως από τη στιγμή που ανοίγει, επανέρχεται και το  παιδί στο κινητικό του σημείο, δεν περνάνε μέρες και εβδομάδες όπως με τον πυρετό, ανακάμπτει δηλαδή αμέσως.
Υπομονή λοιπόν (ήμουνα σίγουρα ότι κάτι θα κονομούσαμε στο πάρτυ γενεθλίων, αλλά δεν μπορούμε να ζούμε και σε γυάλα), πορτοκαλάδες, ορό στη μύτη, κανά ξεβουλωτικό το βράδυ και  περιμένουμε να περάσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου