Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

To πρώτο παραμύθι του Γιώργου

Τα πιο πολλά παιδάκια με εγκεφαλική παράλυση μόνο στο κινητικό κομμάτι, διαβάζουν πολύ. Είναι μία δραστηριότητα ευχάριστη, εύκολη γι'αυτά, που γεμίζει όμορφα και εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο τους και καθώς μεγαλώνουν αναπληρώνει για το γεγονός ότι δεν θα πάνε σε μέρη όπου δεν υπάρχει πρόσβαση γι'αυτά. Μπορούν πάντα να διαβάσουν γι'αυτά τα μέρη και  να δουν φωτογραφίες.
Είναι δε θέμα χρόνου, κάποιος που ασχολείται πολύ με το διάβασμα, να θελήσει να φτιάξει μια ιστορία μόνος του. Ο Γιώργος είναι μικρούλης ακόμη, δεν ξέρει να διαβάζει. Θέλει όμως να του διαβάζουμε εμείς κι όταν είναι μόνος του ξεφυλλίζει τα βιβλία κι επαναλαμβάνει τις ιστορίες ή βάζει και δικές του σάλτσες.
Πριν από λίγες μέρες μας είπε το πρώτο δικό του παραμύθι.
Η έμπνευση του παραμυθιού υποθέτω στηρίζεται στα ακόλουθα:
-Ο κόσμος ενός τρίχρονου παιδιού περιστρέφεται γύρω από το παιχνίδι. Ο κόσμος ενός τρίχρονου παιδιού με εγκεφαλική παράλυση περιστρέφεται γύρω από το παιχνίδι (από επιλογή) και γύρω από τη διαρκή φυσιοθεραπεία (υποχρεωτικά)
-Σ' όλα τα τρίχρονα παιδάκια αρέσει η επανάληψη, μαθαίνουν μέσα απ'αυτή. Στα τρίχρονα παιδάκια με εγκεφαλική παράλυση αρέσει περισσότερο απ΄ το συνηθισμένο. Επειδή υπάρχει φόβος να γίνει κόλλημα ή ακόμη και εμμονή, κάπου σταματάμε τη δραστηριότητα όταν παραγίνεται και στρέφουμε την προσοχή αλλού. Είναι δύσκολο και στενοχωριέσαι πολύ να του παίρνεις απ'τα χέρια το παιχνίδι που τον ευχαριστεί κι αυτός να κλαίει και να λέει ''Παρακαλώ μαμά, δώσε μου το''. Σκέφτεσαι όμως ότι είναι για το καλό του κι ότι ενεργείς όπως σου έχει πει ο γιατρός, αν και δεν τηρώ πιστά την υπόδειξη αυτή, παρά μόνο αν βλέπω ότι ασχολείται με το πράγμα πάρα πολλή ώρα.
Τα κολλήματα του Γιώργου αυτό το καιρό είναι
α) τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες. Τρελαίνεται να τα ξεφυλλίζει, να βλέπει τους συγγενείς και τους φίλου, τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τους τόπους, τις διακοπές κλπ. Μπορεί να ασχολείται ώρες με αυτό
β) Η νοερή περιήγηση στην Ελλάδα και τον κόσμο ( η αρχή έγινε με τον Γκλόμπο τον κόκκινο παπαγάλο και τα Ζουζούνια- Χριστούγεννα στον κόσμο). Βρίσκει έναν πρόθυμο συνομιλητή, συνήθως τον παππού, και αρχίζουν:
-Που θα πάμε;
-Στην Κέρκυρα
-τι θα κάνουμε εκεί;
-Θα ψαρέψουμε στο Ποντικονήσι
-Από κει πού θα πάμε;
-Στο Παρίσι
-Τι θα κάνουμε;
-Θα δούμε τον πύργο του Άιφελ και θα φάμε κρουασάν
και ούτω καθεξής
Όταν δεν βρίσκει συνομιλητή, κάνει και τα δύο πρόσωπα μόνος του μερικές φορές.
Η τοπ ευχαρίστηση είναι να κάνει τα νοερά ταξίδια του ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ, μέχρι να δει η μαμά ότι το παράκανε, να του πάρει το άλμπουμ απ' τα χέρια και ν'αρχίσει να κλαίει.

Να λοιπόν το παραμύθι που έφτιαξε:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι. Αυτό το παιδάκι έκατσε να ξεκουραστεί (προφανώς από τη γυμναστική). Είχε ένα μαγικό άλμπουμ που τον πήγαινε όπου ήθελε. Πού θα πάμε σήμερα άλμπουμ; το ρώτησε. Σήμερα θα πάμε στη  Ρόδο......

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου